นากน้อยกับก้อนหินคู่ใจ

ในอ่าวทะเลสีฟ้าใส มีนากทะเลตัวน้อยที่ลอยตัวหงายท้องอยู่บนผิวน้ำเสมอ มันมีก้อนหินแบนสีเทาเรียบมันก้อนหนึ่งที่โปรดปรานที่สุด ใช้วางบนท้องแล้วทุบเปลือกหอยให้แตกกินได้ทุกวัน มันเก็บก้อนหินนี้ไว้แนบอกอย่างดีเสมอ

วันหนึ่งขณะดำน้ำเล่นไล่ตามฝูงปลาสีสดใสอย่างสนุกสนาน กระแสน้ำแรงพัดพาก้อนหินคู่ใจหลุดจากอุ้งเท้าเล็กๆ ของมันไป นากน้อยดำผุดดำว่ายหาจนทั่วแต่ก็ไม่พบก้อนหินนั้นอีกเลย

นากน้อยลอยตัวเศร้าซึมอยู่กลางทะเล กังวลใจว่าถ้าไม่มีก้อนหินคู่ใจ มันจะไม่สามารถทุบเปิดเปลือกหอยกินได้อีกต่อไป ท้องของมันเริ่มร้องด้วยความหิว แต่ก็ไม่กล้าลองอะไรใหม่

แม่นากว่ายเข้ามาปลอบและคว้าก้อนหินเรียบก้อนใหม่จากพื้นทะเลมาให้ นากน้อยลองทุบเปลือกหอยเก้ๆ กังๆ อยู่หลายครั้ง หอยกระเด็นหลุดมือไปบ้าง แต่มันไม่ยอมแพ้ ลองใหม่จนอุ้งเท้าเริ่มจับจังหวะการทุบได้พอดี

ในที่สุดเปลือกหอยก็แตกออกอย่างง่ายดาย นากน้อยยิ้มร่าด้วยความภูมิใจ มันเข้าใจแล้วว่าไม่ว่าจะเป็นก้อนหินก้อนไหนก็ทุบหอยได้ เพราะฝีมือที่แท้จริงอยู่ที่อุ้งเท้าและความพยายามของมันเอง นับแต่นั้นมันจึงกล้าลองก้อนหินใหม่ๆ ได้เสมอโดยไม่กังวลอีกเลย

ความสามารถที่แท้จริงอยู่ที่ตัวเราเอง ไม่ใช่ที่สิ่งของที่เราถืออยู่