ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ลดากับตู้ไปรษณีย์สีฟ้า

ลดาเด็กหญิงไทยนั่งกับคุณยายที่โต๊ะไม้ยามเช้า มองกระดาษ ซอง และดอกหางนกยูงนอกหน้าต่างด้วยความคิดถึงเพื่อน

เพื่อนของลดาชื่อขิมต้องพักฟื้นอยู่บ้านหลายวัน ลดาอยากบอกเรื่องต้นหางนกยูงที่เริ่มบาน แต่โทรศัพท์ของขิมกำลังซ่อม คุณยายจึงยื่นกระดาษกับซองให้

ลดากับคุณยายตรวจซองจดหมายที่มีภาพวาดต้นไม้และแสตมป์บนโต๊ะ โดยไม่เห็นข้อความอ่านได้ ทั้งคู่ตั้งใจ

ลดาวาดต้นไม้สีส้ม เขียนข้อความสั้น ๆ และตรวจชื่อ บ้าน เลขที่ ถนน และรหัสไปรษณีย์กับยาย จากนั้นติดแสตมป์มุมบนอย่างเรียบร้อย

ลดาหย่อนซองลงตู้ไปรษณีย์สีฟ้าข้างถนนในตอนสาย โดยมีบุรุษไปรษณีย์ชี้สัญลักษณ์ภาพอย่างเป็นมิตร

ที่ตู้ไปรษณีย์สีฟ้า ลดาลังเลว่าใส่ช่องไหน บุรุษไปรษณีย์อธิบายสัญลักษณ์รับจดหมายและเวลารอบเก็บ ลดาจึงหย่อนซองลงช่องที่ถูกต้อง

บุรุษไปรษณีย์สวมเสื้อกันฝนปั่นจักรยานส่งซองของลดาผ่านถนนชุมชนยามบ่ายอย่างปลอดภัย

จดหมายเดินทางจากถุงรับ ไปโต๊ะแยก จากจักรยานส่งถึงบ้านขิม หลายมือดูแลซองเล็ก ๆ ไม่ให้หลงทาง แม้ฝนจะตกกลางบ่าย

ลดาเปิดจดหมายตอบที่มีภาพวาดเพื่อนกับดอกไม้กระดาษสีส้มในบ้านยามเย็น เธอยิ้มกว้างและหยิบกระดาษใหม่

สองวันต่อมา ลดาได้รับซองตอบกลับ ภายในมีภาพขิมยิ้มข้างหน้าต่างและดอกไม้กระดาษสีส้ม ลดาเก็บมันไว้ แล้วเริ่มเขียนจดหมายฉบับใหม่ทันที

ข้อคิดจากเรื่องนี้

ถ้อยคำที่ใส่ใจเดินทางไกลและเชื่อมผู้คนเข้าหากันได้

© 2026 Hoot Tales. สงวนลิขสิทธิ์ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ ตัวละคร และการจัดองค์ประกอบทั้งหมด ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เมื่อลดาอยากส่งกำลังใจให้เพื่อนที่พักฟื้นอยู่บ้าน เธอเรียนรู้ว่าจดหมายหนึ่งฉบับเดินทางผ่านมือผู้คนมากมาย

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

การสื่อสารและการรับฟังวัฒนธรรมและชุมชน
ผู้แต่งและเรียบเรียง
เรื่องต้นฉบับโดย Hoot Tales
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ · ที่มา: Hoot Tales
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ