ลูมกับเครื่องจับลม

ลมก่อนฝนมักพัดผ้าของยายตกพื้นก่อนใครสังเกต ลูมจึงตั้งโจทย์ว่า จะทำเครื่องเตือนที่มองเห็นจากครัว โดยไม่ใช้ไฟฟ้าและไม่ทำร้ายนกได้อย่างไร

ลูมล้างขวดพลาสติกใช้แล้ว ตัดด้วยกรรไกรปลายมนภายใต้การดูแลของยาย แล้วทำลูกศรลมกับถ้วยรับลม ติดไว้บนเสาเตี้ยห่างจากสายไฟ

แบบแรกหมุนเร็ว แต่ลูกศรชี้ผิดเพราะหางสั้นเกินไป ลูมไม่เรียกมันว่าความล้มเหลว เขาวาดสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วเพิ่มหางกระดาษกันน้ำให้กว้างขึ้น

แบบที่สองชี้ทิศถูก แต่หมุนเงียบเกินกว่าจะเห็นจากครัว ลูมจึงผูกริบบิ้นสีส้มสั้น ๆ ที่ไม่พันกิ่งไม้ เมื่อริบบิ้นเหยียดตรง ยายจะรู้ว่าลมแรงขึ้น

บ่ายต่อมา ริบบิ้นชี้ตรงก่อนฝนมา ลูมกับยายเก็บผ้าได้ทัน เครื่องจับลมไม่ได้ทำนายทุกอย่าง แต่มันช่วยให้ทั้งคู่สังเกตและเตรียมตัวจากสิ่งของที่เคยจะถูกทิ้ง