แพะภูเขากับหมอกหนา

บนภูเขาสูงชันแห่งหนึ่ง มีแพะภูเขาหนุ่มตัวหนึ่งที่ชอบกระโดดข้ามหน้าผาแคบๆ เพื่อร่นระยะทางให้สั้นลง แม้เพื่อนๆ จะเตือนว่าอันตราย มันก็มักหัวเราะและกระโดดนำหน้าไปก่อนเสมอ

เช้าวันหนึ่งหมอกหนาทึบปกคลุมทั่วภูเขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แพะหนุ่มมองไปทางไหนก็เห็นแต่สีขาวโพลนไปหมด มองไม่เห็นแม้แต่ปลายกีบเท้าของตัวเอง มันเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจเป็นครั้งแรก

แพะหนุ่มพยายามกระโดดลัดเส้นทางแบบที่เคยทำ แต่พลาดก้าวจนเกือบตกหน้าผา มันเกาะขอบหินไว้ทันด้วยความหวาดกลัวสุดขีด หัวใจเต้นแรง ตระหนักว่าวิธีเดิมของมันใช้ไม่ได้ในหมอกหนาเช่นนี้

แพะหนุ่มจึงเปลี่ยนวิธี มันค่อยๆ ก้มหัวดมกลิ่นพื้นดินและฟังเสียงลมเพื่อหาทาง แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าไปทีละก้าวอย่างระมัดระวัง แทนที่จะกระโดดข้ามอย่างเคย มันเดินช้าลงแต่มั่นคงขึ้นทุกก้าว

เมื่อหมอกค่อยๆ จางลง แพะหนุ่มก็พบว่าตัวเองเดินมาถึงทุ่งหญ้าปลอดภัยได้สำเร็จ โดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ตั้งแต่วันนั้นมันเรียนรู้ที่จะเดินอย่างรอบคอบเสมอ โดยเฉพาะเมื่อมองไม่เห็นทางข้างหน้าชัดเจน

เมื่อมองไม่เห็นทางข้างหน้า ความรอบคอบและความอดทนสำคัญกว่าความเร็ว