ข้ามไปเนื้อหาหลัก

เด็กชายกับร่มสีรุ้ง

เด็กชายตัวเล็กยืนกังวลอยู่หน้าประตูโรงเรียนมองสายฝนตกหนัก สะพายกระเป๋านักเรียนสีสันสดใส

วันหนึ่งฝนตกหนักตั้งแต่เช้า เด็กชายตัวเล็กชื่อต้นลืมนำร่มมาโรงเรียน เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนเขายืนมองฝนที่ตกอยู่หน้าประตูโรงเรียนด้วยความกังวล

เด็กหญิงร่าเริงถือร่มลายทางสีรุ้งสดใสขนาดใหญ่ เดินเข้าไปหาเด็กชายตัวเปียกที่ประตูโรงเรียนในวันฝนตก

เพื่อนร่วมชั้นชื่อพลอยเดินมาพร้อมร่มสีรุ้งสวยงามของตัวเอง เห็นต้นยืนตัวเปียกอยู่จึงเดินเข้ามาถาม "เธอลืมร่มเหรอ มากางร่มด้วยกันกับฉันสิ"

เด็กชายและเด็กหญิงเดินเคียงข้างกันหัวเราะสนุกสนานใต้ร่มสีรุ้งขนาดใหญ่คันเดียว บนถนนที่มีฝนตกและแอ่งน้ำสะท้อนสีสัน

ทั้งสองเดินกลับบ้านด้วยกันใต้ร่มสีรุ้งคันเดียว ถึงแม้จะต้องเบียดกันนิดหน่อยแต่ทั้งคู่ก็หัวเราะสนุกสนานไปตลอดทาง

เด็กสองคนกระโดดข้ามแอ่งน้ำสีสันสดใสอย่างสนุกสนานใต้ร่มสีรุ้ง มีสายรุ้งจริงปรากฏบนท้องฟ้าที่มีเมฆฝน

ระหว่างทางน้ำฝนกระเซ็นเป็นสีรุ้งสวยงามเมื่อกระทบกับร่ม ทั้งสองสนุกกับการกระโดดข้ามแอ่งน้ำและมองหาสายรุ้งจริงๆ บนท้องฟ้าด้วยกัน

เด็กชายยิ้มโบกมือลาเพื่อนใต้ร่มสีรุ้งสดใส สายฝนโปรยปรายเบาๆ บรรยากาศอบอุ่นเปี่ยมความรู้สึกขอบคุณ

ต้นรู้สึกซาบซึ้งใจมากที่พลอยแบ่งปันร่มให้ ตั้งแต่วันนั้นเขาก็สัญญากับตัวเองว่าจะแบ่งปันของให้เพื่อนเหมือนที่พลอยเคยทำให้เขาบ้าง

ข้อคิดจากเรื่องนี้

การแบ่งปันสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ให้ผู้อื่น สามารถทำให้วันที่แย่กลายเป็นวันที่มีความสุขได้

© 2026 Hoot Tales. สงวนลิขสิทธิ์ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ ตัวละคร และการจัดองค์ประกอบทั้งหมด ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เด็กชายลืมนำร่มมาโรงเรียนในวันฝนตก เพื่อนคนหนึ่งจึงแบ่งปันร่มสีรุ้งของตนให้เดินกลับบ้านด้วยกัน

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 3–7 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

ความเมตตาและการแบ่งปัน
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานต้นฉบับ — ทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ