มะลิกับข้าวเหนียวมะม่วงของยาย

เช้าวันเสาร์ มะลาตื่นเพราะได้กลิ่นกะทิหอมจากครัว ยายกำลังล้างมะม่วงสุกสีเหลืองสำหรับข้าวเหนียวมะม่วง มะลาชอบเมนูนี้ที่สุด จึงขอช่วยทันที

ยายสอนให้มะลาตักข้าวเหนียวลงจานอย่างเบามือ แล้วราดกะทิเป็นวงเล็ก ๆ มะลาวางมะม่วงเป็นแถวจนจานดูเหมือนดวงอาทิตย์สีทอง

เมื่อทำเสร็จ มะลาเห็นเพื่อนบ้านคนหนึ่งนั่งพักอยู่หน้าบ้าน เขาเพิ่งช่วยยกของหนักให้ยาย แต่มะลาตั้งใจจะเก็บข้าวเหนียวมะม่วงทุกคำไว้กินคนเดียว

ยายไม่ได้บอกให้มะลาทำอะไร เพียงยิ้มแล้วถามว่า “ถ้ามีคนช่วยเรา เขาน่าจะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้พักกับของอร่อย” มะลาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วแบ่งข้าวเหนียวมะม่วงลงอีกจาน

ทั้งสามนั่งกินใต้ร่มมะม่วงหน้าบ้าน เพื่อนบ้านเล่าว่าสูตรกะทิของยายนั้นหอมที่สุด มะลายิ้มกว้าง เพราะวันนี้เธอได้เรียนรู้ว่าจานที่แบ่งกันกินอร่อยกว่าจานที่กินคนเดียว

ความใส่ใจและการแบ่งปันทำให้ของธรรมดาอบอุ่นขึ้น