นิรันดร์กับบัวในบ่อ

หลังฝนตก นิรันดร์เดินไปที่บ่อบัวท้ายซอย เขาเห็นดอกบัวสีชมพูดอกหนึ่งบานรับแสงเช้า และคิดว่าแม่ต้องชอบแน่ ๆ ถ้าเขานำกลับบ้าน

นิรันดร์ยื่นมือไปใกล้ก้านบัว แต่ได้ยินเสียง “จ๊วบ” เบา ๆ ใต้ใบบัว ลูกอ๊อดตัวเล็กกำลังว่ายหลบในร่มเงา เขาจึงชะงักและนั่งลงมองอย่างเงียบ ๆ

ลุงพจน์ผู้ดูแลบ่อเดินผ่านมาและบอกว่า ดอกบัวเป็นที่พักของแมลงและช่วยบังแดดให้สัตว์น้ำ นิรันดร์จึงถามว่าเขาจะทำของขวัญให้แม่ได้อย่างไรโดยไม่เด็ดดอกบัว

ลุงพจน์ยื่นตาข่ายให้ นิรันดร์ใช้มันเก็บถุงพลาสติกที่ลอยอยู่ริมบ่อโดยไม่แตะต้นบัว แล้ววาดรูปดอกบัวลงบนกระดาษจากสิ่งที่เขาสังเกตเห็น

เย็นนั้น นิรันดร์มอบภาพวาดให้แม่ แม่ติดภาพไว้ข้างหน้าต่างและบอกว่าเป็นของขวัญที่สวย เพราะทำให้ทั้งบ้านเห็นบ่อบัวที่ยังมีชีวิตอยู่ นิรันดร์ตั้งใจว่าจะช่วยดูแลบ่อนี้ต่อไป

ความรักธรรมชาติเริ่มจากการสังเกตและดูแลอย่างอ่อนโยน