ข้ามไปเนื้อหาหลัก

รถสองแถวสีฟ้ากับกล่องดินสอ

ต้นกล้า เด็กชายสวมชุดนักเรียน นั่งบนรถสองแถวสีฟ้าและเห็นกล่องดินสอลายปลาอยู่ใต้เบาะในช่วงบ่าย

หลังเลิกเรียน ต้นกล้านั่งรถสองแถวสีฟ้ากลับบ้าน ระหว่างที่รถเลี้ยวผ่านตลาด เขาเห็นกล่องดินสอลายปลาวางอยู่ใต้เบาะ

ต้นกล้าเปิดกล่องดินสอลายปลาเห็นดินสอสีและภาพวาดบ้าน ก่อนยื่นกล่องให้คนขับรถสองแถว

ในกล่องมีดินสอสีเรียงอย่างเรียบร้อยกับกระดาษแผ่นเล็กที่วาดบ้านหลังหนึ่ง ต้นกล้าคิดว่าเจ้าของคงกำลังตามหา เขาจึงนำกล่องไปให้พี่คนขับ

คนขับรถสองแถวถามผู้โดยสารที่ป้ายสุดท้าย ขณะแม่ค้าผลไม้ชี้บอกเบาะแสแก่ต้นกล้า

พี่คนขับจอดที่ป้ายสุดท้ายและประกาศถามผู้โดยสาร ไม่มีใครตอบ แต่แม่ค้าผลไม้บอกว่าเช้านี้เธอเห็นเด็กหญิงคนหนึ่งร้องไห้เพราะลืมกล่องดินสอบนรถ

ใบหม่อน เด็กหญิงชุดนักเรียน รับกล่องดินสอลายปลาจากต้นกล้าและคนขับรถสองแถวหน้าประตูโรงเรียน

ต้นกล้าและพี่คนขับขับรถไปที่โรงเรียนใกล้ตลาด ครูเวรพาเด็กหญิงชื่อใบหม่อนออกมา เมื่อเห็นกล่องดินสอ เธอกอดมันแน่นและบอกว่าข้างในมีดินสอสีของพ่อ

ต้นกล้าดูภาพวาดรถสองแถวสีฟ้าจากใบหม่อนในห้องเรียน โดยมีภาพเด็กสองคนและคนขับยิ้มอยู่ในภาพ

วันต่อมา ใบหม่อนส่งภาพวาดรถสองแถวสีฟ้าให้ต้นกล้า ภาพนั้นมีเด็กสองคนยิ้มอยู่ข้างคนขับ ต้นกล้าติดภาพไว้ในกล่องดินสอของตัวเอง เพื่อเตือนว่าการถามและช่วยกันทำให้ของหายกลับบ้านได้

ข้อคิดจากเรื่องนี้

ของที่พบควรได้รับการดูแลและส่งคืนเจ้าของด้วยความซื่อสัตย์

© 2026 Hoot Tales. สงวนลิขสิทธิ์ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ ตัวละคร และการจัดองค์ประกอบทั้งหมด ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ต้นกล้าพบกล่องดินสอบนรถสองแถวและใช้ความกล้าถามผู้คนอย่างสุภาพจนพาของสำคัญกลับถึงเจ้าของ

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–7 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

มิตรภาพความซื่อสัตย์
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ · ที่มา: Hoot Tales
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ