
นิทานต้นฉบับ
กิ้งก่าที่รักสีสันของตัวเอง
⏱ 3–6 นาที
ปูน้อยสีส้มสดใสเดินเฉียงข้างไปตามชายหาดทุกวัน เพื่อนสัตว์อย่างปลาและนกนางนวลมักหัวเราะเยาะว่ามันเดินแปลกกว่าใคร ทำให้ปูน้อยรู้สึกอายทุกครั้ง
คืนหนึ่งปูน้อยตัดสินใจฝึกเดินตรงเหมือนสัตว์อื่นบ้าง มันพยายามขยับขาให้ตรงไปข้างหน้า แต่กลับล้มลงกลิ้งไปมาบนทรายอย่างงุ่มง่าม
ปูน้อยฝึกซ้อมทุกคืนอย่างไม่ย่อท้อ ถึงจะล้มบ่อยแค่ไหนก็ยังลุกขึ้นลองใหม่เสมอ แม้จะรู้สึกท้อใจอยู่บ้างก็ตาม
วันหนึ่งนกนักล่าบินโฉบลงมาอย่างรวดเร็ว ปูน้อยที่กำลังฝึกเดินตรงอยู่กลับขยับหนีไม่ทันเพราะเดินตรงได้ช้ากว่าปกติมาก มันจึงรีบสลับกลับมาเดินเฉียงข้างแบบเดิมโดยสัญชาตญาณ และหลบหนีไปได้อย่างรวดเร็วทันใจ
ปูน้อยจึงเข้าใจว่าการเดินเฉียงข้างของมันไม่ใช่ความผิดปกติ แต่เป็นความสามารถพิเศษที่ทำให้มันหลบหลีกอันตรายได้เร็วกว่าใคร มันจึงเดินเฉียงข้างอย่างภาคภูมิใจไปตลอดชายหาดอีกครั้ง
ความแตกต่างของเราไม่ใช่ข้อบกพร่อง แต่อาจเป็นความสามารถพิเศษที่คนอื่นไม่มี
ปูน้อยถูกเพื่อนๆ ล้อว่าเดินเฉียงข้างแปลก จึงพยายามฝึกเดินตรงเหมือนสัตว์อื่น จนได้เข้าใจว่าการเดินข้างของตัวเองคือความสามารถพิเศษที่ช่วยให้หนีศัตรูได้เร็วที่สุด
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ