
นิทานต้นฉบับ
ผึ้งน้อยที่ทำงานหนักเกินไป
⏱ 5–8 นาที
ทุกเช้าฝูงปลาสีสันสดใสจะว่ายทวนกระแสน้ำแรงไปยังสวนปะการังเพื่อหาอาหาร ม้าน้ำตัวเล็กก็อยากไปด้วยเช่นกัน แต่ครีบเล็กๆ ของมันสู้กระแสน้ำแรงไม่ไหวเลย
ทุกวันม้าน้ำตัวเล็กมาถึงสวนปะการังช้าที่สุดและเหนื่อยล้าที่สุดเสมอ ปลาตัวอื่นบอกว่ามันคงว่ายน้ำเร็วไม่พอ ม้าน้ำเริ่มรู้สึกท้อใจและคิดว่าตัวเองไม่เก่งเหมือนใคร
เต่าทะเลผู้เฒ่าเห็นความท้อแท้ของม้าน้ำ จึงว่ายเข้ามาบอกว่า "ม้าน้ำไม่ได้เกิดมาเพื่อว่ายเร็วสู้กระแสน้ำ แต่หางม้วนของเธอเกาะต้นสาหร่ายไต่ไปทีละต้นได้ ลองใช้วิธีของตัวเองดูสิ"
ม้าน้ำตัวเล็กลองใช้หางม้วนเกาะต้นสาหร่ายทีละต้น ค่อยๆ ไต่ไปข้างหน้าอย่างมั่นคง แม้จะช้ากว่าปลาตัวอื่นแต่ก็ไม่รู้สึกเหนื่อยล้าอีกต่อไป มันเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ ด้วยความมั่นใจ
ม้าน้ำตัวเล็กมาถึงสวนปะการังด้วยความสดชื่นไม่เหนื่อยล้าเลย ขณะที่ปลาตัวอื่นมาถึงพร้อมความอ่อนล้าจากการว่ายทวนกระแสน้ำ มันยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เพราะเข้าใจแล้วว่าไม่จำเป็นต้องทำเหมือนใครก็ไปถึงเป้าหมายได้เช่นกัน
ความสำเร็จไม่จำเป็นต้องมาจากวิธีเดียวกับคนอื่น การหาหนทางที่เหมาะกับตัวเองก็พาไปถึงเป้าหมายได้เช่นกัน
ม้าน้ำตัวเล็กว่ายทวนกระแสน้ำแรงไปสวนปะการังไม่ไหวเหมือนปลาตัวอื่น จนเต่าทะเลผู้เฒ่าสอนให้ใช้หางม้วนเกาะสาหร่ายทะเลไต่ไปทีละต้นแทน มันจึงค้นพบว่าไม่จำเป็นต้องทำเหมือนคนอื่นก็ไปถึงเป้าหมายได้
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ