อีกาน้อยกับของแวววาว

อีกาน้อยตัวหนึ่งชอบเก็บของแวววาวเป็นชีวิตจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นฝาขวดน้ำสีทอง กระดาษฟอยล์มันวาว หรือกระดุมแวววาว มันจะคาบกลับมาใส่รังทุกวันจนกองใบไม้ในรังสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความภาคภูมิใจ

รังของอีกาน้อยแน่นไปด้วยของสะสมจนกิ่งไม้เริ่มโค้งงอ เพื่อนนกทั้งหลายเตือนว่าอันตรายเกินไปแล้ว แต่อีกาน้อยไม่ฟัง มันบินออกไปไกลขึ้นทุกวันเพื่อตามหาของแวววาวชิ้นใหม่ จนไม่มีเวลาเล่นกับเพื่อนอีกเลย

วันหนึ่งลมแรงพัดกระหน่ำ กิ่งไม้ที่รับน้ำหนักรังมานานทนไม่ไหวจนหักลง ของแวววาวทั้งหมดร่วงหล่นกระจัดกระจายลงพื้นดินเบื้องล่าง อีกาน้อยตกใจร้องโหยหวนมองดูสมบัติทั้งหมดของมันหายไปต่อหน้าต่อตา

นกกระจอกเพื่อนสนิทบินเข้ามาปลอบใจ แล้วยื่นก้อนกรวดเรียบมันวาวก้อนเดียวที่มันเก็บมาให้เป็นของขวัญด้วยความรัก อีกาน้อยกอดก้อนกรวดนั้นไว้แน่น รู้สึกว่ามันมีค่ามากกว่าของแวววาวทั้งกองที่เคยมีเสียอีก

อีกาน้อยสร้างรังใหม่โดยเก็บไว้เพียงของชิ้นโปรดไม่กี่ชิ้นที่มีความหมายจริงๆ รังของมันเบาสบายจนบินเล่นกับเพื่อนได้ทุกวัน มันยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา

ความสุขไม่ได้อยู่ที่การมีให้มากที่สุด แต่อยู่ที่การรู้จักพอและเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีความหมายจริงๆ