จิ้งจอกไม่มีหาง

จิ้งจอกตัวหนึ่งเดินเล่นในป่าตอนเช้า ไม่ทันระวังจึงเผลอเหยียบกับดักที่พรานวางไว้ มันดิ้นสุดแรงจนหลุดออกมาได้ แต่หางฟูสวยของมันกลับติดอยู่ในกับดักจนขาดหายไป

จิ้งจอกรู้สึกอายมากที่ไม่มีหางเหมือนเพื่อนตัวอื่น มันหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้หลายวัน ไม่กล้าออกไปเจอใคร จนคิดหาวิธีทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น

ในที่สุดมันก็เดินออกมาเรียกเพื่อนจิ้งจอกทั้งฝูงมารวมกัน แล้วพูดเสียงดังว่า "เพื่อนๆ หางนี่มันเกะกะ เดินก็ไม่คล่อง หลบซ่อนก็ยาก พวกเราตัดหางทิ้งกันเถอะ จะได้เบาสบายเหมือนฉัน!"

จิ้งจอกตัวอื่นๆ เริ่มลังเล จนจิ้งจอกผู้เฒ่าตัวหนึ่งที่ฉลาดและใจดีถามขึ้นเบาๆ ว่า "เธอจะชวนพวกเราตัดหางทิ้ง เพราะมันเกะกะจริงๆ หรือเพราะเธออยากให้ทุกตัวไม่มีหางเหมือนเธอกันแน่ล่ะ"

จิ้งจอกไม่มีหางนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วยอมรับว่าจริง มันแค่อยากรู้สึกดีขึ้นกับตัวเอง เพื่อนๆ จึงตัดสินใจเก็บหางของตัวเองไว้ตามเดิม และช่วยปลอบใจให้จิ้งจอกตัวนั้นรู้สึกดีขึ้นโดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงตามใคร

อย่าเชื่อคำแนะนำใครง่ายๆ โดยไม่คิดด้วยตนเองก่อน โดยเฉพาะเมื่อคนแนะนำอาจมีเหตุผลส่วนตัวแอบแฝงอยู่