ข้ามไปเนื้อหาหลัก

อันโดรคลีสกับสิงโต

ชายหนุ่มหลบซ่อนอยู่ปากถ้ำกลางป่าเขียวชอุ่ม มองเห็นสิงโตสีทองนอนคำรามเจ็บปวดอยู่ไม่ไกล แสงแดดสีทองส่องผ่านต้นไม้

อันโดรคลีสหนีจากนายผู้โหดร้ายเข้าไปหลบในถ้ำกลางป่าลึก จนได้ยินเสียงคำรามเจ็บปวดของสิงโตตัวหนึ่งที่ขาบวมเป่ง

ชายหนุ่มนั่งคุกเข่าข้างสิงโตสีทองในถ้ำ ค่อยๆ ดึงหนามแหลมออกจากอุ้งเท้าอย่างตั้งใจ แสงสีทองอบอุ่นส่องเข้ามาในถ้ำ

เขากล้าเข้าไปใกล้ๆ ด้วยใจสงบ พบว่ามีหนามแหลมใหญ่ปักลึกอยู่ที่อุ้งเท้าสิงโต จึงค่อยๆ ดึงหนามออกอย่างระมัดระวัง

สิงโตสีทองเลียมือชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนด้วยความขอบคุณ ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันในป่าเขียวสดใสยามบ่าย

สิงโตหายเจ็บทันที มันเลียมือของอันโดรคลีสด้วยความขอบคุณ ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนกันอยู่ในป่าพักหนึ่ง

ชายหนุ่มยืนอยู่กลางสนามประลองโรมันขนาดใหญ่ ฝูงชนสีสันสดใสนั่งดูอยู่รอบสนามใต้ท้องฟ้าสีฟ้าสดใส

ต่อมาอันโดรคลีสถูกทหารจับตัวไปและถูกส่งลงสนามประลองให้ต่อสู้กับสิงโตดุร้ายต่อหน้าฝูงชน ทุกคนคิดว่าเขาต้องแพ้แน่

สิงโตสีทองเลียมือชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนกลางสนามประลอง ฝูงชนสีสันสดใสรอบสนามต่างยกมือปรบมือด้วยความประหลาดใจ

เมื่อสิงโตกระโดดออกมากลับไม่ทำร้ายเขา แต่เดินเข้ามาเลียมืออย่างอ่อนโยน เพราะจำได้ว่าเป็นสิงโตตัวเดิมที่เคยได้รับความเมตตา ฝูงชนต่างประหลาดใจและปล่อยตัวอันโดรคลีสเป็นอิสระ

ข้อคิดจากเรื่องนี้

ความเมตตาที่หว่านไว้ วันหนึ่งอาจย้อนกลับมาช่วยเราได้ในวันที่คาดไม่ถึง

โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ชายหนุ่มช่วยดึงหนามออกจากอุ้งเท้าสิงโตในป่า ต่อมาถูกจับไปสู้กับสิงโตในสนามประลอง กลับพบว่าเป็นสิงโตตัวเดิมที่จำบุญคุณได้

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความเมตตาและการแบ่งปัน
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ