ข้ามไปเนื้อหาหลัก

หมีกับเพื่อนสองคน

เพื่อนสองคนเดินป่ายิ้มแย้มคุยกันอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางต้นไม้เขียวขจีและแสงแดดสดใส

เพื่อนรักสองคนชื่อทองดีและมานพ ออกเดินทางเที่ยวป่าด้วยกัน ทั้งคู่พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานตลอดทาง สัญญากันว่าจะช่วยเหลือกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หมีสีน้ำตาลตัวใหญ่โผล่จากพุ่มไม้ เพื่อนคนหนึ่งกำลังปีนต้นไม้หนีอย่างรีบร้อน ทิ้งเพื่อนอีกคนไว้ข้างล่าง

ทันใดนั้น หมีตัวใหญ่ก็โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ข้างหน้า ทองดีตกใจสุดขีด รีบวิ่งไปปีนต้นไม้ใหญ่ทิ้งมานพไว้เพียงลำพังกลางทาง โดยไม่คิดถึงเพื่อนเลยสักนิด

เพื่อนที่อยู่ข้างล่างนอนนิ่งอยู่บนพื้นดินแกล้งทำเป็นหลับ ขณะหมีเดินเข้ามาใกล้ๆ ด้วยความสงสัย

มานพไม่มีเวลาปีนต้นไม้ตาม จึงรีบนอนลงกับพื้นแล้วกลั้นหายใจนิ่งสนิท เพราะเคยได้ยินว่าหมีจะไม่แตะต้องคนที่นอนนิ่งเหมือนหลับหรือตายแล้ว

มานพนอนนิ่งอยู่บนทางเดินป่าใต้ต้นไม้ใหญ่ ขณะที่หมีหันหลังเดินห่างออกไปสู่ป่าลึก

หมีเดินเข้ามาดมกลิ่นรอบตัวมานพอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่ขยับเขยื้อนเลย มันก็คิดว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ จึงเดินจากไปอย่างเชื่องช้าเข้าป่าลึก

เพื่อนสองคนยืนคุยกันอย่างเป็นมิตรใต้แสงแดดในป่า คนหนึ่งเพิ่งปีนลงจากต้นไม้ อีกคนยิ้มอย่างใจดี

เมื่อหมีไปไกลแล้ว ทองดีรีบปีนลงมาถามอย่างอยากรู้ว่า "หมีกระซิบอะไรที่หูเธอน่ะ" มานพตอบยิ้มๆ ว่า "มันบอกว่า อย่าไปเดินทางกับเพื่อนที่ทิ้งเราไว้ยามอันตรายอีกเลย" ตั้งแต่นั้นทั้งคู่ก็เข้าใจความหมายของมิตรภาพแท้จริง

ข้อคิดจากเรื่องนี้

เพื่อนแท้คือคนที่ไม่ทิ้งกันยามลำบาก

โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เพื่อนสองคนเดินป่าด้วยกัน แต่เมื่อหมีปรากฏตัว คนหนึ่งกลับทิ้งเพื่อนไว้คนเดียวเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

มิตรภาพ
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ