หมีกับเพื่อนสองคน

เพื่อนรักสองคนชื่อทองดีและมานพ ออกเดินทางเที่ยวป่าด้วยกัน ทั้งคู่พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานตลอดทาง สัญญากันว่าจะช่วยเหลือกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ทันใดนั้น หมีตัวใหญ่ก็โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ข้างหน้า ทองดีตกใจสุดขีด รีบวิ่งไปปีนต้นไม้ใหญ่ทิ้งมานพไว้เพียงลำพังกลางทาง โดยไม่คิดถึงเพื่อนเลยสักนิด

มานพไม่มีเวลาปีนต้นไม้ตาม จึงรีบนอนลงกับพื้นแล้วกลั้นหายใจนิ่งสนิท เพราะเคยได้ยินว่าหมีจะไม่แตะต้องคนที่นอนนิ่งเหมือนหลับหรือตายแล้ว

หมีเดินเข้ามาดมกลิ่นรอบตัวมานพอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่ขยับเขยื้อนเลย มันก็คิดว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ จึงเดินจากไปอย่างเชื่องช้าเข้าป่าลึก

เมื่อหมีไปไกลแล้ว ทองดีรีบปีนลงมาถามอย่างอยากรู้ว่า "หมีกระซิบอะไรที่หูเธอน่ะ" มานพตอบยิ้มๆ ว่า "มันบอกว่า อย่าไปเดินทางกับเพื่อนที่ทิ้งเราไว้ยามอันตรายอีกเลย" ตั้งแต่นั้นทั้งคู่ก็เข้าใจความหมายของมิตรภาพแท้จริง
ข้อคิดจากเรื่องนี้
เพื่อนแท้คือคนที่ไม่ทิ้งกันยามลำบาก
โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์
กลับไปหน้ารายการนิทาน



