
นิทานอีสป
หมีกับเพื่อนสองคน
⏱ 3–5 นาที
ราชสีห์ตัวหนึ่งนอนหลับพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กลางป่า จู่ๆ หนูตัวน้อยตัวหนึ่งก็วิ่งไต่ขึ้นมาบนตัวมันโดยไม่ทันระวัง ทำให้ราชสีห์ตื่นและโมโหมาก
ราชสีห์จับหนูตัวน้อยไว้ในอุ้งเท้าอย่างแน่นหนา หนูตัวน้อยตัวสั่นและขอร้องว่า "ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ สักวันฉันอาจช่วยเจ้าได้บ้าง" ราชสีห์หัวเราะแต่ก็ใจดีปล่อยมันไป
ผ่านไปไม่กี่วัน ราชสีห์ติดกับดักของนายพราน ถูกตาข่ายเหนียวรัดตัวแน่น ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุด มันจึงคำรามด้วยความสิ้นหวัง
หนูตัวน้อยได้ยินเสียงคำรามก็วิ่งมาดู เมื่อเห็นราชสีห์ติดกับดัก มันจึงรีบใช้ฟันแทะเชือกตาข่ายจนขาดทีละเส้นๆ ไม่นานราชสีห์ก็เป็นอิสระ
ราชสีห์ขอบคุณหนูตัวน้อยอย่างจริงใจ ตั้งแต่นั้นมาทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนกัน และราชสีห์ก็ไม่เคยดูถูกสัตว์ตัวเล็กอีกเลย
ต่อให้ตัวเล็กแค่ไหน ก็อาจช่วยเหลือคนอื่นได้เสมอ ความมีน้ำใจไม่ขึ้นอยู่กับขนาดตัว
หนูตัวน้อยที่ราชสีห์เคยไว้ชีวิต กลับมาช่วยแทะเชือกตาข่ายช่วยราชสีห์ให้เป็นอิสระ
คู่มือพ่อแม่
เด็กที่เคยรู้สึกเล็กเกินกว่าจะช่วย หรือชอบเรื่องกลับความคาดหมาย เหมาะคุยว่าความสามารถขึ้นกับสถานการณ์ ไม่ใช่ขนาดหรืออำนาจอย่างเดียว
สิงโตจับหนูไว้และต่อมาติดตาข่ายนายพราน เด็กอาจกังวลว่าสิงโตจะกินหนูหรือถูกทำร้าย บอกล่วงหน้าได้ว่าทั้งคู่รอด
อุปกรณ์: กระดาษ 6 ใบ, ดินสอ
อย่าใช้เรื่องนี้บอกว่าเด็กต้องช่วยผู้ใหญ่ทุกครั้ง เด็กมีสิทธิ์ปฏิเสธงานที่ไม่ปลอดภัยหรือเกินกำลังและเรียกผู้ใหญ่คนอื่น
ไม่ต้องยกหนูเป็นตัวอย่างว่าคนตัวเล็กต้องพิสูจน์คุณค่า ทุกตัวละครมีคุณค่าก่อนจะทำประโยชน์ให้ใคร
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ