ข้ามไปเนื้อหาหลัก
นกฮูกนิทาน

มดกับนกพิราบ

มดตัวหนึ่งเดินลงไปดื่มน้ำที่ริมลำธารแล้วพลัดตกลงไปในน้ำ กระแสน้ำพัดพามันจนเกือบจะจมน้ำตาย

นกพิราบที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ใกล้ๆ เห็นเหตุการณ์ จึงรีบจิกใบไม้ใบหนึ่งทิ้งลงไปให้มดเกาะ มดปีนขึ้นไปบนใบไม้และลอยเข้าฝั่งได้อย่างปลอดภัย

มดรู้สึกซาบซึ้งใจมากและกล่าวขอบคุณนกพิราบ ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วันนั้น

อีกไม่นานต่อมา นายพรานคนหนึ่งถือตาข่ายมาดักจับนกพิราบอยู่บนต้นไม้เดียวกัน กำลังจะโยนตาข่ายลงมาครอบนกพิราบพอดี

มดเห็นเหตุการณ์จึงรีบคลานเข้าไปกัดที่เท้าของนายพราน นายพรานเจ็บจนร้องออกมาและทำตาข่ายหลุดมือ นกพิราบจึงบินหนีไปได้ทันเวลา ทั้งสองได้ช่วยชีวิตกันและกัน และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป

ความเมตตาเพียงเล็กน้อยที่เราให้ผู้อื่น สักวันหนึ่งอาจย้อนกลับมาช่วยเหลือเราได้เช่นกัน ไม่ว่าตัวเล็กหรือใหญ่ก็ช่วยเหลือกันได้เสมอ

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

มดตัวเล็กเกือบจมน้ำแต่นกพิราบช่วยไว้ ต่อมามดก็ได้ช่วยชีวิตนกพิราบกลับคืนเช่นกัน ท่ามกลางดอกไม้สีสันสดใสริมลำธาร

เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความกตัญญู
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

คู่มือพ่อแม่

มองการช่วยเหลือจากสองขนาดในมดกับนกพิราบ

เรื่องนี้เหมาะกับ

เด็กที่ชอบสัตว์และเรื่องช่วยเหลือกัน เหมาะชวนคิดว่าคนตัวเล็กก็ช่วยได้ และการช่วยที่ดีต้องดูความปลอดภัยของตนเองด้วย

ก่อนอ่านควรรู้

มดเกือบจมน้ำและมีนายพรานมุ่งทำร้ายนก มดกัดนายพรานเพื่อช่วย เด็กไวต่ออันตรายสัตว์อาจต้องรู้ล่วงหน้าว่ามดและนกปลอดภัย

คำศัพท์ชวนรู้จัก

กระแสน้ำ
น้ำที่กำลังไหล
สังเกต
ตั้งใจดูหรือฟังรายละเอียด
ตอบแทน
ทำสิ่งหนึ่งกลับเพื่อแสดงความขอบคุณ

ก่อนอ่าน

  • สัตว์ตัวใหญ่กับตัวเล็กช่วยกันได้อย่างไร
  • เวลาจะช่วยใคร เราควรตรวจเรื่องความปลอดภัยอะไรบ้าง

ระหว่างอ่าน

  • ทำไมใบไม้จึงช่วยมดได้
  • มดสังเกตเห็นอันตรายก่อนนกได้อย่างไร

หลังอ่าน

  • การช่วยต้องได้รับการตอบแทนทุกครั้งไหม
  • มดมีทางเลือกอื่นนอกจากกัดหรือไม่
  • ถ้าเห็นเหตุอันตรายในชีวิตจริง เด็กควรเรียกผู้ใหญ่แบบไหน

กิจกรรม 10 นาทีหลังอ่าน

ประมาณ 10 นาที

อุปกรณ์: ชามตื้น, น้ำเล็กน้อย, ใบไม้หรือกระดาษ, ของเล่นชิ้นใหญ่ที่ไม่กลืนได้

  1. วางของเล่นที่ขอบชามและเลือกวัสดุช่วยพาข้าม
  2. ทายว่าวัสดุไหนลอยและรับน้ำหนักได้
  3. ทดลองโดยมีผู้ใหญ่ดูแล แล้วคุยว่าวิธีไหนปลอดภัย

จุดที่เด็กอาจกลัวหรือสับสน

แยกการกระทำของมดในนิทานออกจากชีวิตจริง เด็กไม่ควรเข้าไปเผชิญคนมีอาวุธ ให้ถอยห่างและเรียกผู้ใหญ่หรือหน่วยฉุกเฉิน

มุมพ่อแม่: อย่ารีบสรุปแทนลูก

ไม่ต้องสรุปว่าต้องตอบแทนบุญคุณเสมอ ชวนแยกระหว่างความขอบคุณ การช่วยโดยสมัครใจ และการถูกกดดันให้เป็นหนี้บุญคุณ

แหล่งอ้างอิงสำหรับแนวทางการอ่านร่วมกัน

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ