
นิทานอีสป
หมาป่ากับนกกระสา
⏱ 3–5 นาที
มดตัวหนึ่งเดินลงไปดื่มน้ำที่ริมลำธารแล้วพลัดตกลงไปในน้ำ กระแสน้ำพัดพามันจนเกือบจะจมน้ำตาย
นกพิราบที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ใกล้ๆ เห็นเหตุการณ์ จึงรีบจิกใบไม้ใบหนึ่งทิ้งลงไปให้มดเกาะ มดปีนขึ้นไปบนใบไม้และลอยเข้าฝั่งได้อย่างปลอดภัย
มดรู้สึกซาบซึ้งใจมากและกล่าวขอบคุณนกพิราบ ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วันนั้น
อีกไม่นานต่อมา นายพรานคนหนึ่งถือตาข่ายมาดักจับนกพิราบอยู่บนต้นไม้เดียวกัน กำลังจะโยนตาข่ายลงมาครอบนกพิราบพอดี
มดเห็นเหตุการณ์จึงรีบคลานเข้าไปกัดที่เท้าของนายพราน นายพรานเจ็บจนร้องออกมาและทำตาข่ายหลุดมือ นกพิราบจึงบินหนีไปได้ทันเวลา ทั้งสองได้ช่วยชีวิตกันและกัน และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป
ความเมตตาเพียงเล็กน้อยที่เราให้ผู้อื่น สักวันหนึ่งอาจย้อนกลับมาช่วยเหลือเราได้เช่นกัน ไม่ว่าตัวเล็กหรือใหญ่ก็ช่วยเหลือกันได้เสมอ
มดตัวเล็กเกือบจมน้ำแต่นกพิราบช่วยไว้ ต่อมามดก็ได้ช่วยชีวิตนกพิราบกลับคืนเช่นกัน ท่ามกลางดอกไม้สีสันสดใสริมลำธาร
คู่มือพ่อแม่
เด็กที่ชอบสัตว์และเรื่องช่วยเหลือกัน เหมาะชวนคิดว่าคนตัวเล็กก็ช่วยได้ และการช่วยที่ดีต้องดูความปลอดภัยของตนเองด้วย
มดเกือบจมน้ำและมีนายพรานมุ่งทำร้ายนก มดกัดนายพรานเพื่อช่วย เด็กไวต่ออันตรายสัตว์อาจต้องรู้ล่วงหน้าว่ามดและนกปลอดภัย
อุปกรณ์: ชามตื้น, น้ำเล็กน้อย, ใบไม้หรือกระดาษ, ของเล่นชิ้นใหญ่ที่ไม่กลืนได้
แยกการกระทำของมดในนิทานออกจากชีวิตจริง เด็กไม่ควรเข้าไปเผชิญคนมีอาวุธ ให้ถอยห่างและเรียกผู้ใหญ่หรือหน่วยฉุกเฉิน
ไม่ต้องสรุปว่าต้องตอบแทนบุญคุณเสมอ ชวนแยกระหว่างความขอบคุณ การช่วยโดยสมัครใจ และการถูกกดดันให้เป็นหนี้บุญคุณ
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ