ข้ามไปเนื้อหาหลัก

สุนัขในรางหญ้า

สุนัขสีน้ำตาลนอนหลับขดตัวอยู่ในรางหญ้าแห้งสีเหลืองทองในโรงนาไม้สีสันอบอุ่น แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างโรงนา

สุนัขตัวหนึ่งเดินเข้าไปนอนหลับสบายอยู่ในรางหญ้าแห้งของวัวในโรงนา อบอุ่นและนุ่มสบายดี

วัวสีขาวลายจุดหิวโหยเดินเข้าใกล้รางหญ้า สุนัขสีน้ำตาลขู่คำรามยืนขวางไม่ให้เข้าใกล้ ในโรงนาสีสันอบอุ่น

เมื่อวัวเดินกลับมาหิวโหยอยากกินหญ้าในราง สุนัขกลับขู่คำรามไม่ยอมให้เข้าใกล้ ทั้งที่ตัวเองไม่กินหญ้าเลยสักคำ

วัวสีขาวลายจุดยืนอ้อนวอนมองสุนัขสีน้ำตาลที่นอนขวางรางหญ้าไม่ยอมขยับ แสงแดดอบอุ่นส่องเข้ามาในโรงนา

วัวพยายามอ้อนวอนว่า "เธอไม่กินหญ้าอยู่แล้ว ทำไมไม่ให้ฉันกินบ้าง" แต่สุนัขก็ยังนอนขวางไม่ยอมขยับ

ชาวนาสวมเสื้อผ้าสีสันสดใสเดินเข้ามาในโรงนาด้วยสีหน้าไม่พอใจ เห็นวัวหิวโหยยืนอยู่ข้างรางหญ้าที่สุนัขนอนขวางอยู่

วัวหิวจนอ่อนแรงต้องร้องเรียกเจ้าของโรงนาให้มาช่วย เจ้าของเดินมาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความไม่พอใจ

ชาวนาไล่สุนัขสีน้ำตาลออกจากโรงนาสีสันสดใส วัวสีขาวลายจุดยืนกินหญ้าในรางอย่างมีความสุขด้านหลัง

เจ้าของจับสุนัขออกจากรางหญ้าทันทีและดุว่า "แกเห็นแก่ตัวเกินไป ของที่แกไม่ใช้ก็ควรปล่อยให้คนอื่นได้ใช้บ้าง" สุนัขจึงถูกไล่ออกจากโรงนาไปด้วยความอับอาย

ข้อคิดจากเรื่องนี้

อย่าหวงสิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการ จนทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย

โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

สุนัขตัวหนึ่งนอนขวางรางหญ้าไม่ยอมให้วัวกิน ทั้งที่ตัวเองก็กินหญ้าไม่ได้ สุดท้ายถูกเจ้าของไล่ออกไปเพราะความเห็นแก่ตัว

⏱ เวลาอ่านประมาณ 2–4 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความพอเพียงและการรู้จักพอ
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ