นกฮูกนิทาน

สุนัขในรางหญ้า

สุนัขตัวหนึ่งเดินเข้าไปนอนหลับสบายอยู่ในรางหญ้าแห้งของวัวในโรงนา อบอุ่นและนุ่มสบายดี

เมื่อวัวเดินกลับมาหิวโหยอยากกินหญ้าในราง สุนัขกลับขู่คำรามไม่ยอมให้เข้าใกล้ ทั้งที่ตัวเองไม่กินหญ้าเลยสักคำ

วัวพยายามอ้อนวอนว่า "เธอไม่กินหญ้าอยู่แล้ว ทำไมไม่ให้ฉันกินบ้าง" แต่สุนัขก็ยังนอนขวางไม่ยอมขยับ

วัวหิวจนอ่อนแรงต้องร้องเรียกเจ้าของโรงนาให้มาช่วย เจ้าของเดินมาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความไม่พอใจ

เจ้าของจับสุนัขออกจากรางหญ้าทันทีและดุว่า "แกเห็นแก่ตัวเกินไป ของที่แกไม่ใช้ก็ควรปล่อยให้คนอื่นได้ใช้บ้าง" สุนัขจึงถูกไล่ออกจากโรงนาไปด้วยความอับอาย

อย่าหวงสิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการ จนทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

สุนัขตัวหนึ่งนอนขวางรางหญ้าไม่ยอมให้วัวกิน ทั้งที่ตัวเองก็กินหญ้าไม่ได้ สุดท้ายถูกเจ้าของไล่ออกไปเพราะความเห็นแก่ตัว

เวลาอ่านประมาณ 2–4 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความเห็นแก่ตัว
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
อ่านนิทานเรื่องนี้เป็นภาษาอื่น:EN

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ