ข้ามไปเนื้อหาหลัก

หนูบ้านกับหนูทุ่ง

หนูทุ่งสีน้ำตาลในรูใต้ต้นไม้ท่ามกลางทุ่งหญ้าสีเขียวสดใสมีดอกไม้หลากสี ต้อนรับหนูบ้านด้วยข้าวโพดและถั่ว ท่ามกลางแสงแดดสดใส

หนูทุ่งอาศัยอยู่ในรูใต้ต้นไม้กลางทุ่งหญ้าสีเขียวสดใส วันหนึ่งหนูบ้านซึ่งเป็นญาติมาเยี่ยม หนูทุ่งจึงต้อนรับด้วยข้าวโพดและถั่วแห้งอย่างเต็มใจ

หนูบ้านสวมเสื้อกั๊กจิ๋วชี้มืออย่างไม่ประทับใจใส่อาหารง่ายๆ ยืนอยู่ในทุ่งหญ้าสีเขียวสดใสเต็มไปด้วยดอกไม้หลากสีกับหนูทุ่งใต้ท้องฟ้าสีฟ้า

หนูบ้านมองดูอาหารแล้วส่ายหัวว่า "เจ้ากินแค่นี้ทุกวันเลยหรือ ไปเที่ยวบ้านข้าที่เมืองบ้างสิ ที่นั่นมีของอร่อยให้กินมากมาย" หนูทุ่งจึงตัดสินใจตามไปด้วยความอยากรู้

หนูสองตัวยืนอยู่หน้าโต๊ะอาหารกองโตที่มีเค้กสีสันสดใส ชีสสีส้ม ผลไม้สีแดงและม่วง ในครัวเมืองที่มีแสงแดดสีทองส่องเข้ามา

ที่บ้านของหนูบ้านในเมือง มีอาหารกองโตทั้งเค้ก ชีส และผลไม้หวานวางอยู่บนโต๊ะสวยงาม หนูทุ่งตื่นเต้นมากที่ได้เห็นของอร่อยมากมายขนาดนี้

หนูสองตัวตัวเล็กวิ่งหนีตื่นตระหนกออกจากโต๊ะอาหารสีสันสดใสที่มีเค้กและผลไม้ ขณะเงาร่างใหญ่เดินเข้ามาในครัวสีทองอบอุ่น

แต่ทันทีที่ทั้งสองเริ่มกินได้ไม่กี่คำ ก็มีเสียงคนเดินเข้ามาในห้อง หนูทั้งสองต้องรีบวิ่งหนีซ่อนตัวอย่างตกใจสุดขีด เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดทั้งคืน

หนูทุ่งสีน้ำตาลเดินอย่างโล่งใจกลับสู่ทุ่งหญ้าสีเขียวสดใสที่เต็มไปด้วยดอกไม้หลากสี ถือฝักข้าวโพดในมือ ใต้ท้องฟ้าสีฟ้าสดใส

หนูทุ่งเหนื่อยและหวาดกลัวจนพูดว่า "ข้าขอกลับไปกินข้าวโพดง่ายๆ ที่บ้านของข้าดีกว่า อย่างน้อยที่นั่นข้าก็กินได้อย่างสบายใจไม่ต้องหวาดกลัวตลอดเวลา" แล้วก็เดินทางกลับทุ่งหญ้าอันเงียบสงบของตน

ข้อคิดจากเรื่องนี้

ชีวิตที่เรียบง่ายแต่สงบสุขและปลอดภัย มีค่ามากกว่าชีวิตที่หรูหราแต่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่มั่นคง

โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

หนูทุ่งใช้ชีวิตเรียบง่ายกลางทุ่งหญ้า ส่วนหนูบ้านใช้ชีวิตหรูหราในเมือง เมื่อทั้งสองได้ไปเยี่ยมกัน ก็ได้เรียนรู้ว่าความสุขที่แท้จริงคืออะไร

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–6 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความพอเพียงและการรู้จักพอ
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ