หนูบ้านกับหนูทุ่ง

หนูทุ่งอาศัยอยู่ในรูใต้ต้นไม้กลางทุ่งหญ้าสีเขียวสดใส วันหนึ่งหนูบ้านซึ่งเป็นญาติมาเยี่ยม หนูทุ่งจึงต้อนรับด้วยข้าวโพดและถั่วแห้งอย่างเต็มใจ

หนูบ้านมองดูอาหารแล้วส่ายหัวว่า "เจ้ากินแค่นี้ทุกวันเลยหรือ ไปเที่ยวบ้านข้าที่เมืองบ้างสิ ที่นั่นมีของอร่อยให้กินมากมาย" หนูทุ่งจึงตัดสินใจตามไปด้วยความอยากรู้

ที่บ้านของหนูบ้านในเมือง มีอาหารกองโตทั้งเค้ก ชีส และผลไม้หวานวางอยู่บนโต๊ะสวยงาม หนูทุ่งตื่นเต้นมากที่ได้เห็นของอร่อยมากมายขนาดนี้

แต่ทันทีที่ทั้งสองเริ่มกินได้ไม่กี่คำ ก็มีเสียงคนเดินเข้ามาในห้อง หนูทั้งสองต้องรีบวิ่งหนีซ่อนตัวอย่างตกใจสุดขีด เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดทั้งคืน

หนูทุ่งเหนื่อยและหวาดกลัวจนพูดว่า "ข้าขอกลับไปกินข้าวโพดง่ายๆ ที่บ้านของข้าดีกว่า อย่างน้อยที่นั่นข้าก็กินได้อย่างสบายใจไม่ต้องหวาดกลัวตลอดเวลา" แล้วก็เดินทางกลับทุ่งหญ้าอันเงียบสงบของตน
ข้อคิดจากเรื่องนี้
ชีวิตที่เรียบง่ายแต่สงบสุขและปลอดภัย มีค่ามากกว่าชีวิตที่หรูหราแต่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่มั่นคง
โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์
กลับไปหน้ารายการนิทาน



