รอยกัดบนธงงานวัด

เช้าวันเตรียมงานวัด ธงผ้าสีครามมีขอบแหว่งเป็นหยัก จิ๊บจิ๊บนึกถึงจะงอยปาก จี๊ดนึกถึงฟันตุ๊กแก ต้วมนึกถึงรอยหนู แต่ฮูกฮูกบอกว่า ‘คิดได้หลายอย่าง ยังไม่ใช่คำตอบ’

เด็ก ๆ อยู่หลังเส้นเชือกที่ผู้ใหญ่กั้น แล้วใช้แว่นขยายด้ามยาวดูจากระยะปลอดภัย ขอบผ้าไม่มีเศษเปียกหรือรอยฟันคู่ มีแต่เส้นด้ายฟูและผงสีครามติดบนลวดด้านหลัง

ฮูกฮูกทำแบบจำลองด้วยเศษผ้า เชือกนุ่ม และกิ่งไม้ทื่อ ไม่ใช้ลวดคม เมื่อลากผ้าผ่านกิ่งซ้ำ ๆ ขอบค่อย ๆ ฟูและขาดเป็นหยักคล้ายธงจริง ต้วมทำเครื่องหมายจำนวนครั้งด้วยเม็ดมะขาม

ผู้ใหญ่ถอดธงลงให้ดู จุดขาดอยู่ตรงกับลวดทุกจุด ลมเมื่อคืนทำให้ผ้าถูไปมานานกว่าการทดลองหลายเท่า ไม่มีสัตว์ตัวใดต้องถูกตามหา หรือพิสูจน์ว่าตนบริสุทธิ์

ทีมงานหุ้มลวดและเว้นระยะให้ผ้าไม่เสียดสี ฮูกฮูกแขวนป้ายภาพรูปแว่นขยายไว้ข้างสมุดหลักฐาน ธงใหม่โบกได้อิสระ และเพื่อนทั้งสามหัวเราะที่คำเดาแรกของทุกตัวได้กลายเป็นคำถาม ไม่ใช่คำกล่าวหา

รูปร่างที่ดูคุ้นตาไม่ใช่หลักฐานทั้งหมด เราควรตรวจสาเหตุก่อนกล่าวหาคนหรือสัตว์จากภาพจำ