วันแลกของที่ไม่มีราคา

วันแลกของที่ศาลา จิ๊บจิ๊บวางหนังสือภาพหนึ่งเล่ม ต้วมวางลูกข่างสองอัน และฮูกฮูกเสนอเวลาช่วยซ่อมว่าว ไม่มีป้ายราคา แต่ทุกคนยังเถียงว่าใครให้ ‘มากกว่า’

ฮูกฮูกลองแจกเหรียญกระดาษหนึ่งเหรียญต่อของหนึ่งชิ้น หนังสือจึงได้หนึ่งเหรียญ ลูกข่างได้สอง แต่เวลาซ่อมว่าวไม่มีที่วางเหรียญ วิธีนี้ทำให้ของหลายชิ้นดูสำคัญกว่าโดยไม่ถามว่าใครต้องการอะไร

ทั้งสามเปลี่ยนเป็นวงถามสามข้อ: ฉันอยากได้อะไร ฉันยินดีให้อะไร และข้อตกลงนี้สบายใจกับทุกฝ่ายไหม จิ๊บจิ๊บอยากให้ว่าวกลับมาบิน ต้วมอยากอ่านหนังสือซ้ำ ส่วนฮูกฮูกอยากยืมลูกข่างไปวาดแบบ

พวกเขาตกลงว่า จิ๊บจิ๊บกับต้วมช่วยกันซ่อมว่าว จิ๊บจิ๊บให้ฮูกฮูกยืมหนังสือ และต้วมให้ฮูกฮูกยืมลูกข่างหนึ่งอัน ทุกอย่างมีบัตรรูปเจ้าของและวันคืนของชัดเจน โดยใครก็เปลี่ยนใจได้ก่อนเริ่ม

ปลายวัน ว่าวบิน หนังสือกลับสู่เจ้าของ และลูกข่างยังอยู่ครบ ไม่มีใครนับว่าตนชนะกี่ชิ้น ทุกคนเพียงถามว่า ‘ข้อตกลงนี้ยังดีสำหรับเราหรือไม่’ แล้วตอบพร้อมรอยยิ้ม

คุณค่าขึ้นอยู่กับความต้องการและข้อตกลงของคนที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่จำนวนชิ้นเพียงอย่างเดียว