
นิทานต้นฉบับ
ต้นกับต้นกล้าที่ฝากไว้
⏱ 3–5 นาที
ระหว่างซ้อมละคร เกียรถ่ายภาพตอนออมทำหน้าตลก ทั้งคู่หัวเราะด้วยกัน เขาจึงส่งภาพเข้าแชตห้องทันที โดยคิดว่าเพื่อนทุกคนคงขำเหมือนกัน
ไม่นาน ภาพถูกส่งต่อไปอีกกลุ่ม ออมเห็นแล้วหน้าแดง เธอบอกเกียรติว่าเธอสนุกตอนถ่าย แต่ไม่เคยตกลงให้คนอื่นเห็น เกียรติจึงรู้ว่าการยิ้มให้กล้องไม่เท่ากับอนุญาตให้แชร์
เกียรติลบข้อความของตน ขอให้เพื่อนในกลุ่มลบสำเนา และบอกคุณครูเมื่อภาพยังอยู่อีกกลุ่ม เขาไม่แก้ตัวว่าเป็นเรื่องเล่น ๆ แต่ขอโทษออมอย่างตรงไปตรงมา
ทั้งห้องช่วยกันทำกติกาสามข้อ: ถามก่อนถ่าย ถามอีกครั้งก่อนแชร์ และยอมรับคำว่าไม่ คุณครูเตือนว่าแม้ลบแล้วอาจยังมีสำเนา จึงต้องคิดก่อนกดส่งเสมอ
วันแสดงจริง เกียรติถามออมก่อนถ่ายภาพหมู่ และให้ทุกคนดูภาพก่อนส่ง ออมตอบตกลง ภาพใหม่นี้จึงเดินทางด้วยความยินยอม ไม่ใช่แค่ความรวดเร็ว
ก่อนแชร์ภาพของใคร ควรถามเจ้าตัวอย่างชัดเจน เพราะความสนุกของเราไม่ควรแลกกับความเป็นส่วนตัวของเพื่อน
เกียรติส่งภาพตลกของเพื่อนในกลุ่มห้องโดยไม่ได้ถาม และต้องเรียนรู้ว่าการลบ การขอโทษ และการขออนุญาตต่างสำคัญเมื่อภาพเดินทางเร็วกว่าเรา
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ