ชายขนมปังขิง

คุณยายใจดีปั้นแป้งขนมปังขิงเป็นรูปคนตัวเล็กแล้วนำเข้าเตาอบ ทันทีที่สุกดี ชายขนมปังขิงกลับกระโดดออกจากเตาแล้ววิ่งหนีออกจากบ้านไปทันที

คุณยาย คุณตา และสุนัขในบ้านต่างพากันไล่ตาม แต่ชายขนมปังขิงวิ่งเร็วมากพลางร้องเพลงล้อเลียนว่า "วิ่งเร็วเท่าไหร่ก็จับฉันไม่ได้หรอก ฉันคือชายขนมปังขิง!"

เขาวิ่งผ่านทุ่งนาผ่านวัวและม้าที่พยายามไล่จับ แต่ก็ยังหนีรอดไปได้ทุกครั้งด้วยความว่องไว จนมาถึงริมแม่น้ำสายกว้างที่ขวางทางอยู่

สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เสนอตัวจะพาข้ามแม่น้ำโดยให้นั่งบนหลัง ชายขนมปังขิงหลงเชื่อจึงกระโดดขึ้นไปนั่ง สุนัขจิ้งจอกค่อยๆ ว่ายลึกขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อน้ำใกล้ท่วมหลัง สุนัขจิ้งจอกบอกให้ชายขนมปังขิงขยับมาเกาะที่จมูกเพื่อไม่ให้เปียก พอเขาขยับมาใกล้ปาก สุนัขจิ้งจอกก็อ้าปากงับกินชายขนมปังขิงจนหมด เป็นบทเรียนว่าความหยิ่งผยองอาจนำภัยมาถึงตัวได้ในที่สุด

ความหยิ่งผยองและมั่นใจในตัวเองมากเกินไป อาจทำให้เผลอตกหลุมพรางของผู้ที่ฉลาดกว่าได้