ฮูกฮูกกับพายุปีกปุย

ฮูกฮูกกับจิ๊บจิ๊บสร้างหอคอยจากใบตองแห้งและฝักไม้บนลาน พอวางดาวใบไม้ชิ้นสุดท้าย จิ๊บจิ๊บถอยชนฐานโดยไม่ตั้งใจ หอคอยยุบพรึ่บต่อหน้าฮูกฮูก

หน้าอกฮูกฮูกร้อนวูบ ขนพอง และปีกกระพือแรง “พายุปีกปุย” พัดใบไม้กระจายไปไกลกว่าเดิม จิ๊บจิ๊บถอยออกมาเงียบ ๆ ส่วนฮูกฮูกยิ่งโกรธเมื่อเห็นลานยุ่งเหยิง

ฮูกฮูกเห็นกังหันกระดาษหมุนเร็ว จึงรู้ว่าปีกยังไม่พร้อมซ่อม ฮูกฮูกกอดปีกกับลำตัว เหยียบพื้นแน่น และพูดว่า “ฉันโกรธ เพราะหอคอยนี้สำคัญกับฉัน” จนกังหันค่อย ๆ หมุนช้าลง

ฮูกฮูกบอกจิ๊บจิ๊บว่าเสียใจที่พัดของกระจาย แล้วถามว่าอยากช่วยกันอย่างไร จิ๊บจิ๊บเสนอทำฐานกว้างขึ้น ทั้งคู่เก็บใบไม้คนละด้านและเว้นช่องให้ลมผ่าน

หอคอยใหม่เตี้ยกว่าเดิมแต่มั่นคงกว่า ดาวใบไม้กลับไปอยู่บนยอด ฮูกฮูกยังจำวันที่มันพังได้ แต่ความโกรธไม่ต้องเป็นผู้สร้างพายุทุกครั้ง เพราะฮูกฮูกมีวิธีหยุดก่อนปีกจะพัด

ความโกรธบอกเราว่าบางอย่างสำคัญ แต่เรายังเลือกวิธีดูแลตัวเองและซ่อมสิ่งที่เกิดขึ้นได้