รองเท้าอีกข้างไปไหนนะ

ปอพร้อมออกไปข้างนอก แต่บนเสื่อมีรองเท้าสีส้มเพียงข้างเดียว น้าอุ่นถามว่า “อีกข้างหน้าตาอย่างไรนะ?” ปอบอก “ปลายมนสีส้ม สายคาดสีขาว มีปะจันทร์ และพื้นซิกแซ็กสีเขียว” แล้วทั้งคู่เริ่มมองช้าๆ

มีสีส้มอยู่ใต้โต๊ะ “ใช่รองเท้าไหมนะ?” ปอก้มดู “ไม่ใช่! นี่คือบล็อกสามเหลี่ยม มันไม่มีปลายมน ไม่มีสายคาด” ใต้โต๊ะจึงไม่มีรองเท้า

มีเส้นสีขาวอยู่หลังม่าน “ใช่สายคาดรองเท้าไหมนะ?” ปอแหวกม่านนิดเดียว “ไม่ใช่! นี่คือสายผูกม่าน ไม่มีตัวรองเท้าสีส้ม ไม่มีปะจันทร์” หลังม่านก็ไม่มีรองเท้า

มีรูปจันทร์โผล่อยู่ในตะกร้าร้านเล่น “ใช่รองเท้าไหมนะ?” ปอยกผ้าคลุม แล้วพลิกดูข้างล่าง—พื้นสีเขียวมีซิกแซ็กสี่แถว “ใช่แล้ว! เจอรองเท้าอีกข้างแล้ว!”

ปอวางรองเท้าคู่กันตรงทางเข้า “ปลายมนสีส้ม สายคาดขาว ปะจันทร์ พื้นซิกแซ็ก—ครบ!” ปอนึกได้ว่าเมื่อวานใช้รองเท้าเป็นเรือส่งของในร้านเล่น คราวนี้เมื่อเล่นเสร็จ ปอจะพาเรือรองเท้าทั้งคู่กลับมาจอดตรงทางเข้า