โต๊ะยาวหนึ่งตัว คนหลายความสูง

ก่อนงานกินข้าวบ้านริมดาว ฮูกฮูกปูผ้าบนโต๊ะยาวอย่างภูมิใจ แต่ต้วมต้องชูคอจึงเห็นจาน ส่วนยายจันทร์นั่งแล้วเข่าชนคาน ฮูกฮูกเกือบรีบเอาหมอนมาเสริมโดยยังไม่ได้ถาม

ฮูกฮูกหยุดแล้วถามว่า ‘ตรงไหนใช้ไม่สะดวก และอยากให้เปลี่ยนอย่างไร’ ต้วมขอพื้นวางจานที่ต่ำลง ยายจันทร์ขอช่องใต้โต๊ะโล่งกับเก้าอี้มีพนัก ส่วนจิ๊บจิ๊บบอกว่าคอนเล็กข้างโต๊ะจะมั่นคงกว่าเบาะนุ่ม

แบบแรกวางม้านั่งเตี้ยตลอดแนว ดูเป็นระเบียบแต่ขวางทางไม้เท้าของยายจันทร์ ฮูกฮูกจึงเชิญทุกคนลองจริง ติดบัตรรูปยิ้มตรงจุดที่ใช้สะดวก และบัตรรูปประแจตรงจุดที่ควรแก้

ทีมแยกโต๊ะยาวเป็นสามช่วง: แท่นเตี้ยสำหรับต้วม ช่วงใต้โต๊ะโล่งพร้อมเก้าอี้มีพนักสำหรับยายจันทร์ และคอนมั่นคงสำหรับนก ทางเดินกลางยังโล่ง ทุกคนลองอีกครั้งแล้วบอกตำแหน่งที่อยากนั่งเอง

เย็นนั้นอาหารวางถึงมือทุกคนโดยไม่ต้องเอื้อมฝืน โต๊ะไม่ได้เหมือนกันทุกช่วง แต่ทุกคนร่วมวงเดียวกัน ฮูกฮูกแขวนบัตรภาพเปล่าไว้ให้แขกคนต่อไปเสนอวิธีที่ยังขาด

การออกแบบที่ดีเริ่มจากฟังผู้ใช้ และความเท่าเทียมไม่จำเป็นต้องหมายถึงของแบบเดียวกันทั้งหมด