
นิทานต้นฉบับ
สำรับเล็กจากสี่ทิศ
⏱ 4–6 นาที
วันกินข้าวร่วมกัน แม่ฮูกจัดข้าวสามก้อนในกล่อง: สีขาวจากข้าวหอม สีม่วงจากดอกอัญชันกับมะนาว และสีส้มจากฟักทอง ฮูกฮูกคุ้นกับสีขาว แต่เลื่อนอีกสองก้อนไปไกลทันที
แม่ฮูกไม่ตักใส่ปากให้ แต่ชวนเล่นเป็นนักสำรวจ ฮูกฮูกเริ่มจากมองใกล้ ๆ แตะด้วยปลายปีก และดมกลิ่น สีม่วงหอมคล้ายข้าวเดิม ส่วนสีส้มมีกลิ่นหวานอ่อน ๆ
ฮูกฮูกเลือกแตะข้าวสีม่วงที่ปลายลิ้นก่อน แล้วจิบน้ำ รสเปรี้ยวเล็กน้อยทำให้ขนฟู แต่ไม่ได้น่ากลัว ส่วนข้าวฟักทอง ฮูกฮูกยังไม่พร้อมชิม จึงวางไว้ในช่อง “ไว้ครั้งหน้า”
จิ๊บจิ๊บบอกว่าตัวเองชอบสีส้มแต่ไม่ชอบสีม่วง ทั้งสองจึงไม่ล้อกัน ฮูกฮูกลองคำม่วงอีกคำกับแตงกวาที่คุ้นเคย แล้วพบว่ารสเข้ากันดี
เมื่อปิดกล่อง ข้าวสีส้มยังเหลืออยู่ นั่นไม่ใช่ความล้มเหลว ฮูกฮูกวาดรูปฟักทองไว้ในสมุดว่า “วันนี้มอง แตะ และดมแล้ว” ครั้งหน้าอาจเป็นวันชิม หรืออาจยังไม่ใช่ก็ได้
การเปิดใจลองของใหม่มีได้หลายขั้น และการฟังร่างกายตัวเองสำคัญกว่าการถูกบังคับให้กินหมด
อาหารสีใหม่ในกล่องทำให้ฮูกฮูกไม่สบายใจ แต่การสำรวจทีละขั้นโดยไม่ถูกบังคับช่วยให้ค้นพบรสหนึ่งที่อยากลองอีกครั้ง
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ