สิงโตกับกระต่ายเจ้าปัญญา

ในป่าใหญ่มีสิงโตผู้ชอบคำรามและวิ่งไล่สัตว์ทุกตัว แม้ในวันที่ไม่ได้หิว ฝูงสัตว์ต้องซ่อนตัวจนหาอาหารไม่ได้ กระต่ายน้อยจึงอาสาไปคุยกับสิงโตด้วยแผนที่อาศัยสติแทนกำลัง

กระต่ายไปถึงช้ากว่าที่สิงโตสั่ง “ข้ามีเหตุผล” เขาบอก “ระหว่างทางมีสิงโตอีกตัวอ้างว่าเป็นเจ้าป่าที่แท้จริง และท้าทายให้ท่านไปพบ” สิงโตโกรธจนลืมถามให้รอบคอบ

กระต่ายพาสิงโตไปยังบ่อน้ำหินเก่า “เขาซ่อนอยู่ข้างล่าง” กระต่ายกระซิบ สิงโตชะโงกมอง เห็นเงาของตนในน้ำ และเมื่อคำราม เสียงสะท้อนก็คำรามกลับมาดังกว่าเดิม

สิงโตยกอุ้งเท้าจะกระโจน แต่กระต่ายร้องว่า “หยุดก่อน! ทุกเสียงที่ท่านส่งลงไปย้อนกลับมาหาท่าน เหมือนความโกรธที่ทำให้ทั้งป่าและตัวท่านตกอยู่ในอันตราย” สิงโตมองอีกครั้งและเห็นเพียงใบหน้าของตน

สิงโตถอยจากบ่อและยอมรับว่าอารมณ์เกือบทำให้เขาพลาดตกลงไป เขาสัญญาจะไม่ไล่ขู่สัตว์เพื่อความสนุกอีก ฝูงสัตว์กลับออกหากินได้ ส่วนสิงโตเรียนรู้ที่จะหยุด ฟัง และคิดก่อนใช้พลัง