ลิงกับจระเข้

ริมแม่น้ำกว้างมีต้นหว้าที่ออกผลหวานตลอดฤดู ลิงน้อยอาศัยอยู่บนกิ่งสูง ทุกบ่ายเขาจะโยนผลสุกให้จระเข้ที่มาพักใต้ต้นไม้ ทั้งคู่จึงคุยกันจนกลายเป็นเพื่อน

วันหนึ่ง จระเข้ชวนลิงไปกินอาหารที่บ้านกลางน้ำ แต่เมื่อว่ายมาถึงกลางแม่น้ำ จระเข้สารภาพว่าเขาถูกกดดันให้พาลิงไปเป็นยา ลิงตกใจมาก ทว่าเขาสูดลมหายใจและไม่ดิ้นจนตกน้ำ

ลิงคิดอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “หัวใจของฉันเก็บไว้ในโพรงต้นหว้า ถ้าต้องใช้จริง เราต้องกลับไปเอา” จระเข้หลงเชื่อ จึงหันกลับไปยังฝั่งเดิมทันที

พอถึงกิ่งต่ำ ลิงก็กระโดดขึ้นต้นไม้อย่างปลอดภัย “หัวใจอยู่ในตัวเราทุกคน ไม่มีใครถอดเก็บไว้บนต้นไม้หรอก” เขาบอก “เจ้าหลอกให้ฉันเสี่ยงอันตราย ความไว้ใจจึงไม่เหมือนเดิมแล้ว”

จระเข้ขอโทษและว่ายจากไปโดยไม่แก้ตัว ลิงยังคงแบ่งผลไม้แก่ผู้มาเยือน แต่ต่อจากนั้นเขาจะพูดคุยบนฝั่งและถามให้ชัดก่อนออกเดินทางเสมอ ความใจดีของเขายังคงอยู่ พร้อมกับความรอบคอบที่มากขึ้น
ข้อคิดจากเรื่องนี้
เมื่อพบอันตราย การตั้งสติช่วยให้เรามองเห็นทางออก และมิตรภาพที่แท้จริงต้องไม่แลกด้วยการทำร้ายกัน
โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์
กลับไปหน้ารายการนิทาน



