ข้ามไปเนื้อหาหลัก

มายากับหยดน้ำสามหยด

มายา เด็กหญิงไทยผมเปียสองข้าง ยืนแปรงฟันข้างก๊อกที่เปิดอยู่ ขณะคุณตาชี้โอ่งน้ำฝนเกือบว่างในเช้าวันร้อน

เช้าวันร้อน มายาเปิดก๊อกทิ้งไว้ระหว่างแปรงฟัน เสียงน้ำไหลจ๋อมแจ๋มจนคุณตาชี้ให้ดูโอ่งน้ำฝนที่เหลือน้ำเพียงก้นโอ่ง

มายานั่งวาดสัญลักษณ์หยดน้ำสามหยดบนป้ายกระดาษข้างกะละมังสีฟ้าในครัวโปร่งของบ้าน

มายาวาดรูปหยดน้ำสามหยดไว้บนป้ายเล็ก ๆ หยดแรกเตือนให้ปิดก๊อกตอนแปรงฟัน หยดที่สองเตือนให้รองน้ำล้างผักไว้ในกะละมัง

มายาเทน้ำจากกะละมังสีฟ้ารดแปลงกะเพราและโหระพา โดยมีคุณตาช่วยประคองในสวนยามสาย

หยดที่สามพามายากับคุณตาไปรดต้นกะเพราด้วยน้ำล้างผักแทนน้ำใหม่ ดินชุ่มพอดีและผีเสื้อยังมาเกาะดอกโหระพา

มายากับคุณตาจัดรางรับน้ำฝนจากชายคาลงโอ่งดินเผาที่มีฝาปิด ท่ามกลางฝนบ่ายอ่อน ๆ

ตอนบ่ายฝนตั้งเค้า มายาช่วยคุณตาวางรางสะอาดรับน้ำจากชายคาลงโอ่ง ทั้งคู่ปิดฝาเมื่อฝนหยุดเพื่อกันใบไม้และยุง

มายายิ้มติดป้ายหยดน้ำสามหยดข้างก๊อกที่ปิดสนิท โดยมีโอ่งน้ำฝนและแปลงผักเขียวสดในแสงเย็น

เย็นนั้นโอ่งมีน้ำเพิ่ม และน้ำที่บ้านก็ถูกใช้อย่างพอดี มายาติดป้ายหยดน้ำสามหยดไว้ใกล้ก๊อก เพื่อเตือนทุกคนว่านิสัยเล็ก ๆ รวมกันได้เป็นน้ำมากมาย

ข้อคิดจากเรื่องนี้

น้ำทุกหยดมีค่า และทุกคนช่วยประหยัดได้จากเรื่องเล็ก ๆ ใกล้ตัว

© 2026 Hoot Tales. สงวนลิขสิทธิ์ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ ตัวละคร และการจัดองค์ประกอบทั้งหมด ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เมื่อโอ่งน้ำฝนใกล้หมด มายาเรียนรู้ว่าการเปลี่ยนนิสัยเล็ก ๆ สามอย่างช่วยให้น้ำพอสำหรับทั้งบ้านและแปลงผักได้

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–7 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมความรับผิดชอบ
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ · ที่มา: Hoot Tales
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ