ตุ่นน้อยผู้หลงรักสายฝน

ตุ่นน้อยตัวหนึ่งไม่ชอบฝนตกเลยสักนิด ทุกครั้งที่ฝนเริ่มตกมันจะรีบมุดลงไปในรูใต้ดินและปิดทางเข้าให้แน่นสนิท

วันหนึ่งเพื่อนกบเขียวมาเคาะประตูรูของตุ่นน้อยพร้อมพูดว่า "ออกมาเล่นสายฝนกับข้าสิ สนุกออก" แต่ตุ่นน้อยส่ายหัวปฏิเสธ กลัวว่าตัวจะเปียกและหนาว

กบเขียวไม่ยอมแพ้ จึงชวนตุ่นน้อยแค่โผล่หัวออกมาดูก่อนก็พอ ตุ่นน้อยลองโผล่หัวออกมานิดหนึ่งด้วยความลังเล และเห็นหยดน้ำฝนที่ตกกระทบใบไม้เป็นประกายสวยงามภายใต้แสงตะวันที่ลอดผ่านเมฆ

ด้วยความอยากรู้ ตุ่นน้อยจึงค่อยๆ เดินออกมาเล่นกระโดดข้ามแอ่งน้ำฝนกับกบเขียว มันพบว่าเสียงฝนตกกระทบใบไม้นั้นไพเราะ และสายรุ้งที่ปรากฏบนฟ้าหลังฝนก็สวยงามมาก

ตั้งแต่วันนั้นมา ตุ่นน้อยก็ไม่กลัวฝนอีกต่อไป มันเรียนรู้ว่าการลองเปิดใจกับสิ่งที่เคยกลัว ทำให้พบความสุขแบบใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน