
นิทานอีสป
อันโดรคลีสกับสิงโต
⏱ 3–5 นาที
ลูกแกะตัวหนึ่งกำลังก้มดื่มน้ำอยู่ที่ริมลำธารใสสะอาด ห่างออกไปด้านต้นน้ำ หมาป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเข้า ก็รู้สึกหิวโหยและอยากหาเรื่องกินลูกแกะตัวนั้นทันที
หมาป่าเดินเข้ามาตวาดว่า "แกกล้าดียังไงมาทำน้ำที่ข้าจะดื่มให้ขุ่น!" ลูกแกะตกใจแต่ตอบอย่างสุภาพว่า "ท่านหมาป่า น้ำไหลจากทางท่านมาทางข้าพเจ้านะคะ ข้าพเจ้าจึงทำน้ำท่านขุ่นไม่ได้เลย"
หมาป่าคิดหาข้ออ้างใหม่ว่า "งั้นแกก็คือตัวที่เคยด่าว่าข้าเมื่อปีก่อนใช่ไหม!" ลูกแกะรีบตอบว่า "เป็นไปไม่ได้เลยค่ะ เมื่อปีก่อนข้าพเจ้ายังไม่เกิดด้วยซ้ำ"
หมาป่าโมโหที่หาข้ออ้างไม่ได้สักที จึงคำรามว่า "ไม่ว่าแกจะพูดอะไร ข้าก็จะไม่ยอมหิวเพราะแกอยู่ดี!" แล้วก็กระโจนเข้าใส่ลูกแกะตัวน้อยทันที
โชคดีที่สุนัขต้อนแกะได้ยินเสียงเห่าเตือนภัยจากฝูงแกะ จึงวิ่งพรวดออกมาเห่าขู่หมาป่าจนต้องรีบหนีไป ลูกแกะปลอดภัยและวิ่งกลับไปหาฝูงด้วยความโล่งใจ ตั้งแต่นั้นมันก็ไม่ลืมเลยว่า การอยู่ใกล้ผู้ใหญ่ใจดีที่คอยช่วยเหลือกันนั้นสำคัญแค่ไหน
คนที่ตั้งใจจะรังแกใครสักคน มักหาข้ออ้างได้เสมอ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดถูกต้องแค่ไหนก็ตาม ทางที่ดีคือไม่ใช้กำลังข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า และช่วยเหลือกันเมื่อเห็นใครถูกรังแก
หมาป่าหาข้ออ้างรังแกลูกแกะผู้บริสุทธิ์ที่ริมลำธาร แต่สุดท้ายความไม่เป็นธรรมก็ถูกหยุดไว้ทัน
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ