แพะสองตัวบนสะพาน

มีสะพานไม้เก่าแก่แคบๆ ทอดข้ามลำธารใสไหลเชี่ยวอยู่กลางหุบเขา วันหนึ่งแพะสีขาวตัวหนึ่งเดินขึ้นสะพานจากฝั่งซ้าย ขณะที่แพะสีน้ำตาลอีกตัวก็เดินขึ้นสะพานจากฝั่งขวาพอดี

ทั้งสองตัวเดินมาพบกันตรงกลางสะพานพอดี สะพานแคบมากจนไม่มีที่ให้สวนกันได้เลย แพะสีขาวพูดว่า "เธอถอยไปสิ ฉันมาก่อน" แพะสีน้ำตาลก็ตอบว่า "ไม่เอา เธอต่างหากที่ต้องถอย"

ทั้งสองตัวยืนหน้าชนหน้ากันดื้อไม่ยอมใครทั้งนั้น จนเริ่มก้มหัวชนกันเบาๆ สะพานไม้ก็เริ่มโยกเยกเอียงไปมา น้ำในลำธารเชี่ยวกรากอยู่ข้างล่าง

ทันใดนั้นสะพานเอียงแรงจนทั้งคู่เกือบเสียหลักตกลงไปในน้ำ แพะทั้งสองตัวตกใจสุดขีด หยุดชนกันทันทีแล้วมองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว

แพะสีขาวหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า "ถ้าเราขืนดื้อกันต่อไป เราจะตกน้ำกันทั้งคู่แน่ๆ" มันจึงค่อยๆ หมอบตัวลงแนบพื้นสะพาน ให้แพะสีน้ำตาลก้าวข้ามผ่านไปอย่างปลอดภัย แล้วทั้งสองก็ข้ามสะพานไปได้ด้วยกันอย่างไม่มีใครเจ็บตัวเลย

บางครั้งการยอมกันคนละนิดดีกว่าการดื้อจนทั้งสองฝ่ายเสียหายไปด้วยกัน