ข้ามไปเนื้อหาหลัก
นกฮูกนิทาน

ค้างคาวน้อยผู้หลงทาง

ค้างคาวน้อยตัวหนึ่งกำลังหัดบินในยามค่ำคืนไปกับฝูงครอบครัวของมัน แต่ระหว่างทางมันเผลอไปไล่จับแมลงเพลิดเพลินจนบินหลุดออกจากฝูงไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อค้างคาวน้อยหยุดไล่จับแมลง มันก็พบว่าตัวเองอยู่ตัวเดียวในส่วนป่าที่มืดสนิทและไม่คุ้นเคยเลย มันเริ่มตื่นตระหนกกลัวจนตัวสั่น

ค้างคาวน้อยพยายามนึกถึงคำสอนของแม่ ที่เคยบอกว่าให้ส่งเสียงร้องออกไปแล้วฟังเสียงสะท้อนกลับมาเพื่อ 'มองเห็น' สิ่งต่างๆ ในความมืด มันสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วลองส่งเสียงร้องออกไปด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกอย่างประหม่า

ค่อยๆ ทีละนิด ค้างคาวน้อยใช้เสียงสะท้อนหาทางบินผ่านความมืดไปได้ ระหว่างทางมันได้พบกับหิ่งห้อยและนกฮูกใจดีที่ช่วยชี้ทางบอกทิศทางที่ถูกต้องให้

ในที่สุดค้างคาวน้อยก็บินกลับมาพบครอบครัวของมันได้อย่างปลอดภัย ทุกตัวต่างดีใจล้นเหลือ มันได้เรียนรู้ว่าแม้ในยามที่หวาดกลัวที่สุด มันก็สามารถเชื่อมั่นในตัวเองและความสามารถที่ได้ฝึกฝนมาได้เสมอ

แม้ในยามมืดมิดและน่ากลัวที่สุด เราสามารถเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเองที่เคยได้รับการฝึกฝนมาได้เสมอ

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

ค้างคาวน้อยหลงทางจากฝูงระหว่างหัดบิน ต้องรวบรวมความกล้าใช้เสียงสะท้อนที่แม่เคยสอนเพื่อหาทางกลับบ้านด้วยตัวเองในความมืด

เวลาอ่านประมาณ 3–6 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

ความกล้าหาญและความมั่นใจ
ผู้แต่งและเรียบเรียง
เรื่องต้นฉบับโดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ
แชร์นิทานเรื่องนี้

คู่มือพ่อแม่

ตามหาทางกลับบ้านกับค้างคาวน้อย

เรื่องนี้เหมาะกับ

เด็กที่สนใจสัตว์กลางคืน หรือกำลังฝึกบอกข้อมูลเมื่อพลัดหลง เหมาะคุยเรื่องคนที่ไว้ใจและการหยุดอยู่ในจุดปลอดภัย

ก่อนอ่านควรรู้

ค้างคาวน้อยพลัดหลงจากครอบครัวและอาจพบเสียงหรือเงาที่ชวนกังวล อ่านตอนกลางวันได้หากเด็กกลัวการหลงหรือความมืด และบอกตอนจบล่วงหน้าว่ากลับถึงบ้าน

คำศัพท์ชวนรู้จัก

พลัดหลง
แยกจากคนหรือเส้นทางที่ควรอยู่ด้วย
สะท้อน
เด้งกลับ เช่น เสียงหรือแสง
จุดสังเกต
สิ่งเด่นที่ช่วยบอกตำแหน่งหรือเส้นทาง

ก่อนอ่าน

  • ถ้าหากันไม่เจอ เราควรหยุดที่ไหน
  • ข้อมูลอะไรช่วยให้ผู้ใหญ่ตามหาเรา

ระหว่างอ่าน

  • ค้างคาวใช้ประสาทสัมผัสอะไรหาเส้นทาง
  • ตัวละครไหนดูเป็นผู้ช่วยที่ปลอดภัย เพราะอะไร

หลังอ่าน

  • อะไรช่วยให้ค้างคาวไม่เดินทางแบบเดาสุ่ม
  • บ้านของเรามีจุดสังเกตอะไร
  • ใครบ้างคือผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้ในสถานที่ต่าง ๆ

กิจกรรม 10 นาทีหลังอ่าน

ประมาณ 10 นาที

อุปกรณ์: กระดาษ, ดินสอสี

  1. วาดบ้านหรือจุดนัดพบ
  2. เพิ่มจุดสังเกตใหญ่สามแห่งโดยไม่ใส่ข้อมูลส่วนตัวลงสื่อสาธารณะ
  3. ฝึกประโยคบอกชื่อผู้ดูแลและขอให้เจ้าหน้าที่ช่วย

จุดที่เด็กอาจกลัวหรือสับสน

อย่าฝึกให้เด็กออกตามหาผู้ดูแลเองในสถานที่จริง กติกาหลักคือหยุดในจุดปลอดภัยและขอเจ้าหน้าที่หรือผู้ใหญ่ที่ตกลงกันช่วย

มุมพ่อแม่: อย่ารีบสรุปแทนลูก

หากเด็กเล่าความกลัวการพลัดหลง ให้ฟังและทบทวนแผนครอบครัวแทนการตอบว่าเรื่องนั้นไม่มีวันเกิด

แหล่งอ้างอิงสำหรับแนวทางการอ่านร่วมกัน

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ