หนึ่งกอด สองจุ๊บ สามราตรีสวัสดิ์

เมื่อฟ้ามืด เมฆเก็บรถไม้ แปรงฟัน แล้วเลือกชุดนอนสีฟ้า ยายน้อยหรี่โคมไฟ ส่วนน้าฝนเปิดม่านให้เห็นพระจันทร์ “พร้อมนับราตรีสวัสดิ์ไหม” ทั้งสองถาม เมฆพยักหน้า

น้าฝนกางแขนแล้วถาม “หนึ่งกอดดีไหม” เมฆคิดนิดหนึ่งก่อนตอบ “กอดข้างๆ ครับ” ทั้งคู่จึงกอดไหล่กันเบาๆ หนึ่งครั้ง—หนึ่งกอดที่เมฆเป็นคนเลือก

ยายน้อยถาม “สองจุ๊บได้ไหม” คืนนี้เมฆไม่อยากให้ริมฝีปากแตะแก้ม เขาจึงตอบ “ขอจุ๊บลอยครับ” ยายน้อยเป่าจุ๊บลอยหนึ่ง น้าฝนเป่าจุ๊บลอยสอง เมฆรับไว้ด้วยสองมือ

ถึงสามราตรีสวัสดิ์ เมฆโบกมือให้ยายน้อย “ราตรีสวัสดิ์หนึ่ง” แตะมือกับน้าฝน “ราตรีสวัสดิ์สอง” แล้วหันไปหาพระจันทร์ “ราตรีสวัสดิ์สาม” ห้องทั้งห้องเงียบลงทีละน้อย

บางคืนเมฆอยากกอด บางคืนขอเพียงโบกมือ บางคืนยายเข้านอนก่อน เหลือเมฆกับน้าฝนช่วยกันนับ กิจวัตรเปลี่ยนได้ แต่คำถามเดิมยังอยู่เสมอ—“คืนนี้อยากบอกรักแบบไหน” แล้วเมฆก็เลือกคำตอบของตัวเอง