ข้ามไปเนื้อหาหลัก

รุ้งหลังฝน

หมู่บ้านสัตว์ป่าเล็กๆ ท่ามกลางฝนที่ตกหนักไม่หยุด ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆสีเทาเข้มทะมึน น้ำฝนไหลท่วมสวนผักและปากโพรงดินจนเริ่มเจิ่งนอง

หมู่บ้านเล็กๆ ของสัตว์ป่าเริ่มกังวลใจ เมื่อฝนตกหนักติดต่อกันมาหลายวันไม่หยุด น้ำเริ่มท่วมสวนผักและไหลเข้าโพรงบ้านของหลายครอบครัว

นกน้อยตัวเล็กขนเปียกโชกหลบอยู่ใต้ใบไม้ใหญ่ ร้องไห้ด้วยสีหน้าสิ้นหวัง สายฝนตกกระหน่ำรอบตัวและน้ำท่วมพื้นดินรอบโคนต้นไม้

นกน้อยตัวหนึ่งร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง มันคิดว่าพระอาทิตย์คงไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว และทุกอย่างคงพังทลายไปหมด

เต่าแก่เปลือกเก่าลายเส้นยืนอยู่กลางกลุ่มสัตว์ป่าที่เปียกฝน พูดปลอบใจอย่างสงบนิ่ง ฝนยังคงตกหนักและลมพัดใบไม้ปลิวว่อน

เต่าแก่ผู้ชาญฉลาดของหมู่บ้านปลอบใจทุกตัวว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมาพายุใหญ่ทุกครั้งล้วนผ่านพ้นไปเสมอ และหลังพายุก็จะมีสายรุ้งสวยงามปรากฏขึ้นทุกครั้งไป

กลุ่มสัตว์ป่าเปียกฝนช่วยกันวิดน้ำออกจากปากโพรงด้วยใบไม้และเปลือกไม้ ขณะที่บางตัวก่อกำแพงดินเล็กๆ ป้องกันต้นกล้าจากสายฝนที่ตกไม่หยุด

สัตว์ทั้งหมู่บ้านจึงร่วมมือกันวิดน้ำออกจากโพรงบ้าน และช่วยกันกันเมล็ดพันธุ์ต้นอ่อนไม่ให้ถูกน้ำพัดหายไป แม้ฝนจะยังตกไม่หยุด ทุกตัวก็ยังคงยึดมั่นในความหวัง

ท้องฟ้าเริ่มเปิดโล่งหลังพายุ เมฆฝนสีเทาจางหายไปเผยให้เห็นสายรุ้งเจ็ดสีสดใสพาดผ่านฟ้า หยดน้ำยังค้างอยู่บนใบไม้ระยิบระยับ นกน้อยเงยหน้ามองรุ้งด้วยรอยยิ้ม

ในที่สุดพายุก็สงบลง และสายรุ้งเจ็ดสีก็พาดผ่านท้องฟ้าอย่างงดงาม นกน้อยได้เรียนรู้ว่าไม่ว่าวันไหนจะยากลำบากแค่ไหน ก็ควรยึดมั่นในความหวังและพยายามต่อไปเสมอ

ข้อคิดจากเรื่องนี้

แม้ในวันที่ยากลำบากที่สุด หากเรายึดมั่นในความหวังและช่วยกันอดทน ฟ้าหลังฝนก็จะสว่างสดใสเสมอ

© 2026 Hoot Tales. สงวนลิขสิทธิ์ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ ตัวละคร และการจัดองค์ประกอบทั้งหมด ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือใช้เชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาต

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เมื่อพายุฝนกระหน่ำหมู่บ้านสัตว์ป่าจนสวนและโพรงเริ่มจมน้ำ นกน้อยตัวหนึ่งท้อแท้จนหมดหวัง แต่เต่าแก่ผู้ชาญฉลาดช่วยให้ทุกคนยึดมั่นในความหวังจนพายุผ่านพ้นไป

⏱ เวลาอ่านประมาณ 3–5 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานต้นฉบับ

ข้อคิดที่ได้

การจัดการอารมณ์
ผู้แต่งและเรียบเรียง
เรื่องต้นฉบับโดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
ผลงานต้นฉบับ
แชร์นิทานเรื่องนี้

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ