ราชินีหิมะ

เกอร์ดากับเคย์ปลูกกุหลาบในกล่องริมหน้าต่างติดกัน วันหนึ่ง เศษกระจกจากกระจกวิเศษที่ทำให้สิ่งดีดูไม่น่ารักปลิวเข้าตาเคย์ เขาเริ่มเยาะดอกไม้และผลักเพื่อนออกห่าง เมื่อราชินีหิมะขับเลื่อนผ่าน เคย์ผู้หลงใหลความเย็นวาวจึงเกาะตามไป

เมื่อเคย์ไม่กลับมา เกอร์ดาสวมรองเท้าบู๊ตแดงออกตามหา เธอผ่านสวนที่ชวนให้ลืมเวลา แต่กุหลาบเตือนถึงเพื่อน ผ่านป่าที่เด็กหญิงใจแข็งยอมมอบกวางเรนเดียร์ให้ และผ่านลมเหนือที่หนาวจนขนตาเป็นเกล็ดน้ำแข็ง เธอก็ยังเดินต่อ

ในวังน้ำแข็ง เคย์นั่งต่อชิ้นน้ำแข็งเป็นคำที่ราชินีสั่ง เขาจำบ้านไม่ได้และไม่รู้สึกหนาว ราชินีหิมะจากไปเรียกพายุ ทิ้งเขาไว้กลางห้องโถงที่สวยงามแต่เงียบว่าง เกอร์ดามาถึงประตูและเรียกชื่อเพื่อนซ้ำ ๆ

เกอร์ดาวิ่งเข้าไปกอดเคย์ น้ำตาอุ่นหยดหนึ่งละลายน้ำแข็งรอบหัวใจ ส่วนเคย์ร้องไห้จนเศษกระจกหลุดจากตา เขามองเห็นใบหน้าเพื่อนและจำกุหลาบได้ ทั้งคู่ช่วยกันต่อชิ้นน้ำแข็งเป็นรูปแห่งความรัก แล้วประตูวังก็เปิดออก

กวางเรนเดียร์พาทั้งคู่กลับผ่านป่าจนถึงบ้าน กุหลาบยังผลิดอกตรงหน้าต่าง เคย์ขอโทษที่เคยพูดร้าย เกอร์ดาตอบว่า “เราค่อย ๆ ปลูกมันใหม่ด้วยกันได้” เมื่อหิมะแรกมาในปีต่อไป ทั้งคู่ชื่นชมความงามของมันโดยไม่ยอมให้ความเย็นปิดหัวใจอีก

ความรักที่อดทนไม่บังคับใคร แต่ช่วยเตือนให้เรามองเห็นความดีที่ความเย็นชาเคยบดบัง