
นิทานต้นฉบับ
ลายผ้าที่จำทางกลับบ้าน
⏱ 4–6 นาที
เช้าวันนี้ นิดาจับมือยายอุ่นเดินเข้าตลาด “มาเล่นเกมนักสังเกตกันไหม” ยายชวน “สีไหนซ่อนอยู่ในตลาดเอ่ย?” นิดาตาโต “หา หา หา!” ยายยิ้ม “ดูสี ดูทรง ดูลาย—เราหาได้หลายทางนะ”
ยายชี้ถาดใบแรก “อะไรเอ่ย กลม ๆ เกลี้ยง ๆ มีขั้วรูปดาว?” นิดาชี้ตาม “มะเขือเทศ!” แล้วสีไหนซ่อนอยู่? “สีแดง!” กลม เกลี้ยง แดง—เจอแล้วหนึ่งสี
ถัดไปมีผลไม้โค้งเหมือนรอยยิ้ม เปลือกมีจุดเล็ก ๆ “กล้วย!” นิดาหัวเราะ แล้วสีไหนซ่อนอยู่? “สีเหลือง!” โค้ง มีจุด เหลือง—เจอแล้วอีกสี
บนถาดยาว มีของนอนเรียงกัน ผิวยาว ๆ เป็นปุ่มน้อย ๆ “แตงกวา!” นิดาตอบ แล้วสีไหนซ่อนอยู่? “สีเขียว!” ยาว เป็นปุ่ม เขียว—เจอแล้วอีกสี
ก่อนกลับ นิดาเห็นผลทรงหยดน้ำ มีขั้วรูปดาว ผิวมันวาว “มะเขือม่วง—สีม่วง!” เธอร้อง แล้วถามยายบ้าง “สีไหนซ่อนอยู่ในตลาด?” ยายกางมือ “กลมก็มี โค้งก็มี ยาวก็มี เราใช้สี รูปร่าง ลาย และผิวช่วยกันหาได้!”
เราสังเกตสิ่งของได้จากสี รูปร่าง ลาย และผิวสัมผัส โดยไม่จำเป็นต้องใช้สีเพียงอย่างเดียว
นิดากับยายอุ่นเล่นเกมหาสีในตลาดเช้า ทั้งคู่สังเกตมะเขือเทศ กล้วย แตงกวา และมะเขือม่วงจากทั้งสี รูปร่าง ลาย และผิว จึงค้นพบว่าของชิ้นหนึ่งมองหาได้หลายทาง
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ