
นิทานอีสป
หมาป่าในคราบแกะ
⏱ 3–5 นาที
วันหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกหิวโหยเดินเตร่อยู่ในสวนองุ่น จนสายตาไปสะดุดกับพวงองุ่นสีม่วงสุกงอมห้อยอยู่บนต้นสูง ดูน่ากินเป็นที่สุด
"ต้องอร่อยแน่ๆ" สุนัขจิ้งจอกคิดในใจ แล้วก็ย่อตัวกระโดดขึ้นไปคว้า แต่พวงองุ่นอยู่สูงเกินไป มันคว้าไม่ถึงสักที
มันถอยหลังไปไกลขึ้น แล้ววิ่งกระโจนขึ้นไปอีกครั้งด้วยแรงสุดตัว แต่ก็ยังคว้าไม่ถึง ลองอยู่หลายครั้งจนเหนื่อยหอบ
ในที่สุดสุนัขจิ้งจอกก็ยอมแพ้ นั่งลงหอบเหนื่อย มองพวงองุ่นด้วยสายตาผิดหวัง
มันเดินจากไปพร้อมพูดกับตัวเองเสียงดังว่า "ฮึ่ม คงเป็นองุ่นเปรี้ยวแน่ๆ ข้าไม่อยากกินหรอก" ทั้งที่ในใจลึกๆ มันก็รู้ดีว่าไม่ใช่ความจริงเลย
เมื่อพยายามแล้วยังไม่สำเร็จ อย่าโกหกตัวเองว่าจริงๆ แล้วไม่อยากได้ตั้งแต่แรก ควรยอมรับตามจริง แล้วลองหาวิธีใหม่หรือฝึกฝนต่อไป
สุนัขจิ้งจอกพยายามกระโดดคว้าองุ่นสุกอร่อยแต่คว้าไม่ถึง สุดท้ายเลยปลอบใจตัวเองว่าองุ่นคงเปรี้ยว
คู่มือพ่อแม่
เด็กที่กำลังฝึกรับมือเมื่อไม่ได้สิ่งที่หวัง แพ้ หรือทำไม่สำเร็จ เหมาะชวนสังเกตความต่างระหว่างความรู้สึกกับคำพูดที่ใช้ปกป้องตัวเอง
สุนัขจิ้งจอกพยายามหลายครั้งแล้วจากไปพร้อมบอกว่าองุ่นคงเปรี้ยว เด็กอาจหัวเราะหรือตำหนิตัวละคร ลองชวนมองว่าคำพูดนั้นช่วยซ่อนความผิดหวังอย่างไร
อุปกรณ์: กระดาษ, ดินสอ
เด็กที่เพิ่งผิดหวังอาจไม่อยากคุยหรือหาทางแก้ทันที ยอมให้พักและกลับมาเมื่อพร้อม
ไม่ต้องเรียกสุนัขจิ้งจอกว่าคนโกหก ชวนแยกข้อเท็จจริง ความรู้สึก และเรื่องที่เราพูดเพื่อให้ตัวเองเจ็บน้อยลง
นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ