ข้ามไปเนื้อหาหลัก

เด็กเลี้ยงแกะ

เด็กเลี้ยงแกะนั่งอยู่คนเดียวบนเนินหญ้า เฝ้าฝูงแกะด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

เด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งต้องเฝ้าฝูงแกะของหมู่บ้านอยู่บนเนินเขาทุกวัน บางวันก็รู้สึกเหงาและเบื่อมากเพราะไม่มีอะไรให้ทำเลย

เด็กเลี้ยงแกะตะโกนหัวเราะ ขณะชาวบ้านถือไม้วิ่งขึ้นเขามาแต่ไม่พบหมาป่า

วันหนึ่งเขาคิดสนุก จึงตะโกนสุดเสียงว่า "หมาป่ามา! หมาป่ามา!" ชาวบ้านได้ยินก็รีบวิ่งขึ้นเขามาช่วยทันที แต่พอมาถึงกลับไม่เจอหมาป่าเลยสักตัว เด็กเลี้ยงแกะหัวเราะชอบใจที่หลอกชาวบ้านได้สำเร็จ

ชาวบ้านโมโหส่ายนิ้วเตือนเด็กเลี้ยงแกะ หลังวิ่งขึ้นเขามาเป็นครั้งที่สองแต่ไม่พบหมาป่าอีก

อีกไม่กี่วันต่อมา เขาก็ตะโกนหลอกแบบเดิมอีกครั้งเพื่อความสนุก ชาวบ้านรีบวิ่งขึ้นมาอีก แต่ก็ไม่เจอหมาป่าเหมือนเดิม คราวนี้พวกเขาเริ่มโมโหและเตือนเด็กเลี้ยงแกะว่าอย่าโกหกแบบนี้อีก

หมาป่าตัวจริงปรากฏตัวท่ามกลางฝูงแกะที่ตกใจ ขณะเด็กเลี้ยงแกะตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง ไม่มีชาวบ้านคนใดมา

วันหนึ่ง หมาป่าตัวจริงก็โผล่มาจริงๆ เด็กเลี้ยงแกะตกใจสุดขีด รีบตะโกนสุดเสียงว่า "หมาป่ามาจริงๆ นะ ช่วยด้วย!" แต่ชาวบ้านที่เคยถูกหลอกมาสองครั้งกลับไม่มีใครเชื่อ ต่างคิดว่าเขาโกหกอีกตามเคย จึงไม่มีใครขึ้นมาช่วยเลย

เด็กเลี้ยงแกะที่เหนื่อยล้าเดินตามหาฝูงแกะที่กระจัดกระจายอยู่ในป่ายามพลบค่ำ ด้วยสีหน้าเสียใจ

หมาป่าไล่ฝูงแกะจนแตกตื่นวิ่งหนีกระจัดกระจายไปทั่วป่า เด็กเลี้ยงแกะต้องเหนื่อยตามหาแกะทีละตัวจนค่ำมืด เขาเสียใจมากและได้เรียนรู้ว่า การโกหกแม้เพียงเพื่อความสนุก ก็ทำให้คนอื่นไม่เชื่อใจเราอีกเลยในวันที่เราต้องการความช่วยเหลือจริงๆ

ข้อคิดจากเรื่องนี้

การโกหกแม้เพียงเพื่อความสนุก ก็ทำให้คนอื่นไม่เชื่อใจเราอีกเลยในวันที่เราต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ความซื่อสัตย์เท่านั้นที่ทำให้คนอื่นไว้วางใจเราได้เสมอ

โครงเรื่องต้นฉบับเป็นสาธารณสมบัติ แต่ข้อความเรียบเรียง คำแปล ภาพประกอบ และรูปแบบการนำเสนอฉบับ Hoot Tales สงวนลิขสิทธิ์

กลับไปหน้ารายการนิทาน

เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้

เด็กเลี้ยงแกะสนุกกับการหลอกชาวบ้านว่ามีหมาป่ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนวันที่หมาป่าตัวจริงมา กลับไม่มีใครเชื่อเขาอีกเลย

⏱ เวลาอ่านประมาณ 4–6 นาที👧 เหมาะสำหรับวัย 4–8 ปี📚 นิทานอีสป

ข้อคิดที่ได้

ความซื่อสัตย์
ผู้แต่งและเรียบเรียง
นิทานอีสป — เรียบเรียงใหม่โดยทีมนกฮูกนิทาน
ลิขสิทธิ์
สาธารณสมบัติ · ที่มา: Aesop's Fables
แชร์นิทานเรื่องนี้

คู่มือพ่อแม่

คุยเรื่องความน่าเชื่อถือโดยไม่ติดป้ายว่าเป็นเด็กโกหก

เรื่องนี้เหมาะกับ

เด็กโตพอแยกเรื่องเล่น เหตุฉุกเฉิน และผลของการเตือนผิด เหมาะฝึกวิธีขอความสนใจอย่างตรงไปตรงมาและวิธีซ่อมความไว้ใจ

ก่อนอ่านควรรู้

เด็กเลี้ยงแกะโกหกเรื่องหมาป่าหลายครั้ง จนเมื่อหมาป่ามาจริงไม่มีใครช่วย บางฉบับมีแกะถูกทำร้าย เด็กอาจกลัวการถูกทอดทิ้งเมื่อทำผิด

คำศัพท์ชวนรู้จัก

เตือนภัย
บอกให้คนอื่นรู้ว่ามีอันตราย
น่าเชื่อถือ
ทำให้ผู้อื่นมั่นใจว่าข้อมูลเป็นจริง
ซ่อมความไว้ใจ
ค่อย ๆ ทำให้คนเชื่อใจกันอีกครั้งด้วยคำพูดและการกระทำ

ก่อนอ่าน

  • เรื่องเล่นกับเหตุฉุกเฉินต่างกันอย่างไร
  • ถ้าเหงาหรืออยากให้คนมาหา เราพูดตรง ๆ ว่าอะไรได้บ้าง

ระหว่างอ่าน

  • ชาวบ้านรู้สึกอย่างไรหลังวิ่งมาหลายครั้ง
  • ก่อนตะโกนอีกครั้ง เด็กเลี้ยงแกะมีทางเลือกอะไร

หลังอ่าน

  • ชาวบ้านควรปล่อยให้เกิดอันตรายหรือมีวิธีตรวจสอบอื่น
  • เด็กเลี้ยงแกะจะเริ่มซ่อมความไว้ใจอย่างไร
  • ครอบครัวควรมีคำหรือสัญญาณฉุกเฉินแบบไหน

กิจกรรม 10 นาทีหลังอ่าน

ประมาณ 10 นาที

อุปกรณ์: กระดาษ 3 ใบ, ดินสอ

  1. เขียนหัวข้อ เล่น ขอความช่วยเหลือ และฉุกเฉิน
  2. ช่วยกันยกตัวอย่างประโยคในแต่ละหมวด
  3. ฝึกพูดชื่อ สถานที่ และสิ่งที่เกิดขึ้นในข้อความฉุกเฉิน

จุดที่เด็กอาจกลัวหรือสับสน

ย้ำว่าแม้เด็กเคยพูดไม่จริง ผู้ใหญ่ยังต้องตรวจเหตุอันตรายและดูแลความปลอดภัย ไม่ควรใช้เรื่องนี้ขู่ว่าจะไม่มีใครช่วยอีก

มุมพ่อแม่: อย่ารีบสรุปแทนลูก

พูดถึงพฤติกรรมว่า “คำเตือนนี้ไม่จริง” แทนการติดป้ายว่า “หนูเป็นเด็กโกหก” แล้วคุยขั้นตอนซ่อมความไว้ใจที่ทำได้จริง

แหล่งอ้างอิงสำหรับแนวทางการอ่านร่วมกัน

อ่านจบแล้ว ไปผจญภัยต่อกันไหม?

นิทานแนวเดียวกันที่คัดมาให้อ่านต่อ